Kategori: Reportazh / Profil

Oh, po të jetë e vërtetë, Se natën kur gjithcka pushon, Kur rrezet hënëza e zbetë, përmbi murrana i vërshon, Shkretohen varret e nemitur Dhe hijet bredhin nëper terr,- Do thirrnja miken e zhuritur: Tek unë eja menjëherë! M’u cfaq ashtu sic ishe ti Përpara ndarjes plot trishtim, E ftoht’ e zbehtë, si qiri, Në […]

“Nuk doja të mendoja shumë për të. Dëshiroja ta kisha atë si një dhuratë të lezetshme dhe të papritur, e cila ka ardhur dhe do të shkojë prap – asgjë më shumë. Mendoja të mos i krijoja shumë hapësirë mendimit se kjo mund të ishte diçka më shumë. E dija shumë mirë se çdo dashuri e […]

“Ajo kurrë nuk e kishte imagjinuar se kurioziteti ishte njëra ndër maskat e shumta të dashurisë.” “Ajo e zbuloi me shumë admirim se dikush nuk i do fëmijët e vetë vetëm sepse ata janë fëmijët e vet, por për shkak të miqësisë e cila formohet duke i rritur ata” “Kurrë mos harroni se gjëja më […]

Kush ta fali bukurinë Që t’ë më trerosh të zinë! Kur të pashë për të vluar, Pëllumbeshë pendë-shkruar, Bubu! plumb në kraharuar, Plumb që vret dyke gjëmuar! Mbledhur shoqet me një qoshe, Diç, m’ju flisje,diç m’ju thoshe, Gushe-e-llëre-e-gji-bardhoshe. Pa me syçkëzat e tua, Sy-larme! ç’më fole mua. Leshrave t’ju binte hija, Yll i ndezur me […]

“Njeriu më shumë nga të gjitha s’duron dot kur e mëshirojnë, sidomos kur e ka hak me të vërtetë. Urrejtja është një bar për fuqi, të bën të rrosh, të ngjall ndjenjën e hakmarrjes kurse mëshira ta shton dobësinë. Kjo është një e keqe hipokrite, është përbuzja në maskën e dhembshurisë ose nje dhembshuri fyese”. “Zotëri, […]

  Mban mend? Kësaj rruge dolëm Natën e lamtumirës. Fjalët qe nuk i folëm Shiu ja tha errësirës. S’di sonte këndej kalova Kohët si lashë mënjanë, Befas m’u duk se dëgjova Dy zëra,si zërat tanë.. Njëri diç foli për mallin, Tjetri sikur psherëtiu… E dashur, ne ishim vallë Apo errësira dhe shiu?

“Në rrethana normale, emrin që mban një njeri s’është asgjë më shumë nga ç’është unaza e letrës për një puro: një shenjë dalluese, një send i jashtëm gati rëndomtë, që ka vetëm një lidhje fare të flashkët me subjektin e vërtetë, me unin e mirëfilltë. Por, në rast suksesi, ky emër fryhet jashtë mase. Ai […]

Ka njëzet vjet që ti mungon Zbrazëtirën asgjë s’e mbush Në tryezën e gëzimit a të brengës sonë Ka një vend ku nuk ulet askush   Në aeroport të Rinasit nga ike Pistat janë të shtruara gjithnjë Të gjithë avionët ty të marrin Por pas s’të kthen asnjë.   Veç mes gjëmimit të motorëve Duralumini […]