Kategori: Kritikë Letrare

“Zemra e trembur dhe e ngazëllyer i tha se ishte ajo. Kishte qëndruar dhe po bisedonte me një zonjë në anën tjetër të sheshit. Si në të veshur, ashtu edhe në sjelljen e saj nuk kishte asgjë të veçantë, por Levini e njohu  menjëherë mes tollovisë si trëndafilin mes hithrave. Sheshi shëndriste nga ajo, buqëshja […]

“E dashur… E kam kuptuar që shkrimtari është gjithmonë në luftë me mjedisin në të cilin shkruan, tamam si dashuria që tenton të jetojë përjetësisht. Ja pse nuk prita asnjë sekond tjetër që të ulesha përsëri e të rifilloja letrën që e lashë pa filluar rreth një orë më parë. Postieri më tha që e […]

“As vetë s’e mora vesh kur nisa të të humbisja. Kur e kuptova ishte tepër vonë, tashmë kisha humbur. Tani e di pse ndodhi dhe ku ti ishe më e fortë. Në dashuri! Ti gjithmonë më mundje në dashuri; unë gjithmonë të doja më shumë nga sa më doje ti. Edhe kësaj radhe, dashuria ime qenkësh dobësia […]

Samuel Goldwin: “Nëse do të japësh një mesazh, dërgo një telegram, mos bëj një film”! Umberto Saba: “Çmimet letrare janë një mizori. Sidomos për atë që s’i fiton”! Francisco Durabàl: “Dje, vetëm me forcën e mendimit ia dola të shpreh një opinion”! Wilson Mizner: “Po i vodhe një autori është plagjiaturë; po u vodhe shumëve është kërkim”! Woody Allen: “E […]

Ja kështu, ti erdhe, ndenje, ike Dhe sikur këtu nuk ishe kurrë S’erdhe si e dashur, por si mike Thjesht si vizitore tek një burrë. Për takimin, tjetër ëndërr kisha, Tjetër doli,siç ndodh në botë Endërrova në kulm të trëndafilta Si një verë a trendafil në gotë. Dhe megjithatë them faleminderit Ti më dhe një […]

“Idioti” është një ndër romanet më të ndërlikuara të Dostojevskit, tragjizmi i të cilit kalon përtej çdo parashikimi apo imagjinate të mendjes njerëzore. Vepra e ndarë në katër pjesë është mishërimi i parimeve krijuese të Dostojevskit, zotësia e të cilit arrin majat me rrëfimin e historisë së dhimbshme të princit fatkeq Mishkin, Rogozhonit xheloz  dhe Nastasia […]

“E doja çmendurisht. Përse dashurojmë? A nuk është e çuditshme që për dikë, të ekzistojë në botë një qenie e vetme, një mendim i vetëm, një dëshirë e vetme, një emër i vetëm? Një emër që çel nga buzët, që vërshon si uji i një burimi, që ngjitet nga thellësitë e shpirtit dhe përsëritet pa […]