Avokati i njohur Spartak Ngjela rikthehet n\u00eb sken\u00ebn letrare me romanin \u201cHakmarrja e nj\u00eb gruaje\u201d. Historia e nj\u00eb prej femrave m\u00eb t\u00eb bukura t\u00eb Tiran\u00ebs s\u00eb dikurshme e cila vendos t\u00eb vras\u00eb p\u00ebrdhunuesin e saj.<\/p>\n
(Pjes\u00eb nga libri)<\/p>\n
T\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb ishin ulur n\u00eb at\u00eb bar at\u00eb paradite, e shihnin Sofie Raskun q\u00eb tani ishte e ulur dhe po v\u00ebshtronte sheshin\u00a0Sk\u00ebnderbej\u00a0nga dritarja e madhe si vetrat\u00eb, q\u00eb e kishte n\u00eb t\u00eb majt\u00eb t\u00eb saj. Befas kujtoi edhe nj\u00eb her\u00eb fjal\u00ebt e Thomait: \u201cJam nj\u00eb tip artistik\u201d, tha, dhe n\u00ebnqeshi me vete; \u201cpor deri tani, madje deri m\u00eb sot!\u201d, mendoi, pa or\u00ebn dhe e ktheu kok\u00ebn p\u00ebr t\u00eb par\u00eb nga salla.<\/p>\n
T\u00eb gjith\u00eb k\u00ebta, si\u00e7 po rrinin dhe po shihnin nj\u00eb grua t\u00eb bukur q\u00eb po iu kalonte pran\u00eb, kuptohej se ishin njer\u00ebz q\u00eb nuk iu p\u00eblqente ajo koh\u00eb, dhe prandaj dukeshin sikur po prisnin di\u00e7ka q\u00eb do t\u2019ju vinte n\u00eb ndihm\u00eb p\u00ebr t\u00eb gjetur fatin e tyre jasht\u00eb shtetit. \u201cJan\u00eb n\u00eb pritje\u201d, tha me vete Sofia, teksa iu shihte profilet pa i par\u00eb fare n\u00eb sy; dhe u kujtua se k\u00ebt\u00eb p\u00ebrshtypje i kan\u00eb dh\u00ebn\u00eb gjithmon\u00eb njer\u00ebzit q\u00eb takonte n\u00eb k\u00ebto gjasht\u00eb vitet e fundit: ata ose prisnin di\u00e7ka abstrakte q\u00eb nuk dihej n\u00ebse do t\u00eb vinte, ose ishin t\u00eb pushtuar nga d\u00ebshira p\u00ebr t\u00eb ikur nga Shqip\u00ebria drejt Per\u00ebndimit.<\/p>\n
E ulur n\u00eb vendin e saj, ajo nxori sakaq nga \u00e7anta e zez\u00eb q\u00eb kishte l\u00ebn\u00eb mbi tavolin\u00eb, nj\u00eb bllok elegant sh\u00ebnimesh, dhe nisi t\u00eb shkruante di\u00e7ka n\u00eb t\u00eb. Nj\u00eb sh\u00ebnim ndoshta q\u00eb nuk donte ta harronte apo di\u00e7ka tjet\u00ebr q\u00eb vet\u00ebm ajo mund ta dinte se \u00e7far\u00eb ishte. \u201cKoha nuk m\u00eb pret m\u00eb\u201d, tha me vete nd\u00ebrkoh\u00eb, dhe shkroi n\u00eb bllok nj\u00eb num\u00ebr telefoni fiks; me t\u00eb cilin donte t\u00eb fliste. \u201cNga kabina telefonike e k\u00ebtij hoteli, do t\u2019i them atij se po e pres n\u00eb barin e hotel\u00a0Tiran\u00ebs\u201d, tha me vete, por n\u00eb \u00e7ast nd\u00ebrroi mendje, se do ta ndiente s\u00ebrish bezdin\u00eb e ecjes n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb lokal ku e shihnin t\u00eb gjith\u00eb: burra dhe gra.<\/p>\n
Pasi e mendoi k\u00ebshtu, i hodhi syt\u00eb p\u00ebr t\u00eb par\u00eb ndonj\u00eb kamerier. Nxori telefonin celular me kart\u00eb italiane q\u00eb lidhej me an\u00eb t\u00eb satelitit, ngriti anten\u00ebn, e afroi telefonin me xhamin e dritares q\u00eb kishte majtas n\u00eb krah dhe formoi numrin e atij q\u00eb donte t\u00eb fliste. Ai tjetri doli n\u00eb \u00e7ast. I foli shum\u00eb shkurt, por takimin e la p\u00ebr n\u00eb or\u00ebn 12:30, pik\u00ebrisht n\u00eb k\u00ebt\u00eb lokal.<\/p>\n
Tani ndihej m\u00eb e qet\u00ebsuar n\u00eb tryez\u00ebn e saj dhe nd\u00ebrkaq iu duk se ishte e miq\u00ebsuar befas me t\u00eb gjith\u00eb klient\u00ebt e atij bari komod, q\u00eb tani kishte nj\u00eb vit q\u00eb menaxhohej nga nj\u00eb kompani italiane hotelesh.<\/p>\n
Ishte duke par\u00eb qark n\u00ebp\u00ebr tryezat pran\u00eb saj, kur befas u ndesh me syt\u00eb e Mikelit, dhe di\u00e7ka ndjeu. E njihte prej dhjet\u00eb vjet\u00ebsh, kur ai kishte qen\u00eb redaktor n\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi botuese. Kishte pasur dikur nj\u00eb t\u00ebrheqje ndaj tij, dhe ai e kishte marr\u00eb k\u00ebt\u00eb si dob\u00ebsi t\u00eb saj dhe e pati bezdisur deri aty sa kjo i krijoi distanc\u00eb. Por ai s\u00ebrish e vijonte me takt k\u00ebrkes\u00ebn p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb m\u00eb pran\u00eb me t\u00eb, derisa ajo i tha: \u201cGruaja, kur befas del nga simpatia e lindur p\u00ebr ty, q\u00eb n\u00eb fillimet e impaktit t\u00eb par\u00eb t\u00eb njohjes, dhe kjo ndodh p\u00ebr fajin t\u00ebnd, nuk afrohet m\u00eb kurr\u00eb me ty\u201d.<\/p>\n
M\u00eb pas redaktori e b\u00ebri k\u00ebt\u00eb publike n\u00eb nj\u00eb shkrim, madje dikush e kishte futur edhe n\u00eb nj\u00eb poezi t\u00eb shkurt\u00ebr. Por Sofia nuk e zgjati m\u00eb bised\u00ebn me t\u00eb, kurse n\u00eb shkrimin e saj t\u00eb asaj dite, ajo e p\u00ebrmend t\u00eb gjith\u00eb at\u00eb mendim q\u00eb i ka th\u00ebn\u00eb Mikelit, por duke theksuar se, \u201cai faji i atij tjetrit, \u00ebsht\u00eb pa dyshim qenia budalla e tij\u201d. Pastaj ajo shkon m\u00eb tej dhe e arsyeton faktin q\u00eb dashuria e nj\u00eb gruaje \u00ebsht\u00eb thjesht fjala dhe intelekti i burrit q\u00eb ajo preferon, pa fjal\u00ebn dhe z\u00ebrin e tij nuk ka dashuri, dhe pa intelektin e burrit nuk ka progres n\u00eb rritje t\u00eb d\u00ebshir\u00ebs t\u00ebnde.<\/p>\n
Sakaq ajo e hoqi mendjen nga Mikeli, dhe e hodhi s\u00ebrish v\u00ebshtrimin n\u00ebp\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb lokalin. Aty vuri re s\u00ebrish q\u00eb gati i gjith\u00eb lokali po shihte at\u00eb: \u201cpo nj\u00eblloj\u201d, tha me vete, duke menduar takimin q\u00eb po priste, por prap\u00eb u ndje me nj\u00eb si bezdi t\u00eb brendshme, edhe pse tani disi m\u00eb t\u00eb zbutur nga dhjet\u00eb minuta m\u00eb par\u00eb.<\/p>\n
Sofia kish vet\u00ebm tri dit\u00eb q\u00eb kishte festuar 42-vjetorin e saj dhe ende ishte e bukur. Asaj askush nuk i jepte at\u00eb mosh\u00eb, kurse\u00a0perpetual girl\u00a0i kishte th\u00ebn\u00eb para gjasht\u00eb muajsh nj\u00eb tenor holandez q\u00eb kjo e pati shoq\u00ebruar n\u00eb piano n\u00eb nj\u00eb koncert recital t\u00eb nj\u00eb rrethi t\u00eb mbyllur.<\/p>\n
Ishte vajza e profesorit t\u00eb historis\u00eb, Thoma Dunit, i cili jepte l\u00ebnd\u00ebn e historis\u00eb rregullisht n\u00ebp\u00ebr tri gjimnaze t\u00eb Tiran\u00ebs. Gjat\u00eb vitit 1956 ai kishte p\u00ebrkthyer dhe pati kompiluar nj\u00eb lib\u00ebr t\u00eb plot\u00eb me ese p\u00ebr Martin Luterin, n\u00eb interpretim t\u00eb 95 tezave t\u00eb tij, dhe vepr\u00ebs kryesore. Por kjo kishte sjell\u00eb at\u00ebher\u00eb dyshime n\u00eb Tiran\u00eb dhe n\u00eb Mosk\u00eb, sepse nuk dihej p\u00ebr \u00e7far\u00eb arsyeje nj\u00eb historian i njohur merr dhe kompilon nj\u00eb lib\u00ebr voluminoz p\u00ebr Martin Luterin, n\u00eb nj\u00eb vend komunist. Mos donte edhe ky reform\u00eb?<\/p>\n
Por Sofia tani thot\u00eb: \u201cPo, ai e donte nj\u00eb reform\u00eb, se shihte q\u00eb n\u00eb Shqip\u00ebri po krijohej nj\u00eb humbje e ndjesis\u00eb p\u00ebr t\u00eb kuptuar realisht qytet\u00ebrimin per\u00ebndimor\u201d; dhe ai vet\u00eb i kishte th\u00ebn\u00eb shpesh at\u00ebher\u00eb: \u201csi ka mund\u00ebsi q\u00eb ne vet\u00eb t\u00eb krijojm\u00eb qytet\u00ebrimin ton\u00eb\u201d? N\u00eb thelb, ky ishte edhe dyshimi q\u00eb ngrit\u00ebn at\u00ebher\u00eb sovjetik\u00ebt, t\u00eb cil\u00ebt banonin dhe punonin si k\u00ebshilltar\u00eb n\u00eb Tiran\u00eb; dhe q\u00eb gjurmonin \u00e7do mendim q\u00eb mund t\u00eb t\u00eb \u00e7onte te reforma.<\/p>\n
N\u00eb fakt nga punimi i Thoma Dunit kuptohej kjo, sepse vet\u00eb Thomai e kishte theksuar qart\u00eb aty kalimin e moralitetit t\u00eb zhvillimit nga i varfri tek i pasuri; duke sjell\u00eb n\u00eb rast edhe at\u00eb q\u00eb po ndodhte n\u00eb vendet e Lindjes komuniste, ku gjithashtu gjith\u00e7ka e nivelit vinte nga shtresat q\u00eb ndiheshin m\u00eb t\u00eb pasura, edhe pse jo aq sa n\u00eb Per\u00ebndim.<\/p>\n
Por Sofia sapo kish lindur at\u00ebher\u00eb, dhe e kishte me t\u00eb d\u00ebgjuar represionin kund\u00ebr t\u00eb atit p\u00ebr librin, por ai p\u00ebr k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr i ka folur shpesh p\u00ebrgjat\u00eb viteve, kur e nxirrte nga vendi ku e mbante t\u00eb fshehur, punonte net\u00ebve me t\u00eb, dhe fliste me t\u00eb bij\u00ebn gjat\u00eb, ngaq\u00eb nuk kishte tjet\u00ebr k\u00ebnd me t\u00eb cilin t\u00eb bisedonte p\u00ebr at\u00eb tem\u00eb. Kurse tani, Sofia e ka p\u00ebrpara t\u00eb gjith\u00eb dor\u00ebshkrimin n\u00eb tryez\u00eb p\u00ebr ta redaktuar bashk\u00eb me shtesat e shumta q\u00eb Thomai i ka b\u00ebr\u00eb dor\u00ebshkrimit, sepse libri ishte hequr nga qarkullimi n\u00eb fund t\u00eb vitit 1956, dhe i gjith\u00eb tirazhi i tij i shtypur kishte shkuar p\u00ebr t\u2019u b\u00ebr\u00eb karton. Shtesa q\u00eb i ka b\u00ebr\u00eb Thomai n\u00eb vite e ka plot\u00ebsuar t\u00eb gjith\u00eb konceptin e reform\u00ebs q\u00eb ai ka p\u00ebr shoq\u00ebrin\u00eb e tij.<\/p>\n
Pastaj, kur u p\u00ebrmbys gjith\u00e7ka, q\u00eb nga viti 1990, ajo e lexonte shpesh at\u00eb lib\u00ebr t\u00eb shtypur me makin\u00eb shtypi si dispens\u00eb, por kishte aty p\u00ebrpara n\u00eb shqip, edhe pjes\u00ebn q\u00eb Thomai e pati p\u00ebrkthyer nga vepra e Luterit. Por m\u00eb shum\u00eb ajo q\u00ebndronte te monografia prej dyqind faqesh q\u00eb i ati, Thomai, e kish shkruar n\u00eb shqip dhe n\u00eb anglisht, ku tani paraqitej me tekstin e plot\u00eb konceptimi i reform\u00ebs si filozofi e ve\u00e7ant\u00eb e zhvillimit t\u00eb nd\u00ebrgjegjes ideologjike.<\/p>\n
Kjo atij i dukej si e p\u00ebrshtatshme p\u00ebr shoq\u00ebrin\u00eb shqiptare, sepse me metod\u00ebn e tij k\u00ebrkonte t\u00eb largonte defektin alogjik t\u00eb politik\u00ebs shqiptare q\u00eb n\u00eb shekuj kishte ecur sipas vij\u00ebs joracionale q\u00eb humbjen ta kthenin n\u00eb fitore, faktin ta transformonin n\u00eb nj\u00eb legjend\u00eb, dhe legjend\u00ebn n\u00eb nj\u00eb mit; dhe, me mitin pastaj, shoq\u00ebria t\u00eb vijonte n\u00eb nj\u00eb jet\u00eb t\u00eb ndrydhur dhe pa progres.<\/p>\n
Por kjo ishte e kaluara, dhe Sofia tani ishte shk\u00ebputur nga \u00e7do gj\u00eb q\u00eb kish t\u00eb b\u00ebnte me t\u00eb kaluar\u00ebn, se kishte q\u00ebndruar vet\u00ebm n\u00eb nj\u00eb pik\u00eb: t\u00eb vazhdonte t\u00eb rifillonte jet\u00ebn e saj me an\u00eb t\u00eb hakmarrjes, p\u00ebr ta kapur at\u00eb n\u00eb vazhdim, aty ku me p\u00ebrdhun\u00eb i ishte nd\u00ebrprer\u00eb.<\/p>\n
Ajo po vijonte t\u00eb rrinte e ulur n\u00eb at\u00eb lokalet, mu n\u00eb qend\u00ebr t\u00eb Tiran\u00ebs, dhe po mendonte p\u00ebr personin q\u00eb priste t\u00eb vinte aty. Befas, Sofia kujtoi edhe vajz\u00ebn e saj, Silvan\u00ebn, e cila kishte po at\u00eb dit\u00eb provimin e fundit p\u00ebr t\u00eb mbaruar bachelor-in n\u00eb Fakultetin e Jurisprudenc\u00ebs n\u00eb Rom\u00eb. N\u00eb \u00e7ast pa or\u00ebn, dhe mendoi se ende ishte shpejt p\u00ebr lajmin q\u00eb duhej t\u00eb merrte prej saj, sepse provimin ajo e niste n\u00eb or\u00ebn 12:00, kurse tani ora ishte ende 11:45.<\/p>\n
Ishte e ve prej 20 vjet\u00ebsh, por jeta e nj\u00eb gruaje t\u00eb bukur, shum\u00eb rrall\u00eb mund t\u00eb ec\u00eb si ajo e asaj. Bashk\u00ebshorti i saj ishte shpallur nga shteti si i vet\u00ebvrar\u00eb n\u00eb nj\u00eb rrethan\u00eb enigm\u00eb q\u00eb askush nuk mund t\u00eb thoshte dot at\u00ebher\u00eb se e kishin vrar\u00eb, apo ishte vet\u00ebvrar\u00eb. Kjo ishte nj\u00eblloj si n\u00eb ato ngjarjet q\u00eb krijojn\u00eb dilemat e jet\u00ebs, sepse Sofia Raskut nuk i dilte nga mendja pyetja q\u00eb b\u00ebhej r\u00ebndom n\u00eb rrethet e saj: ishte vrasje apo vet\u00ebvrasje? Por ajo gjithmon\u00eb, q\u00eb dit\u00ebn e par\u00eb, ishte e bindur se t\u00eb shoqin ia kishin vrar\u00eb; madje ajo e dinte edhe vras\u00ebsin, sepse ajo kish qen\u00eb nj\u00eb vrasje e past\u00ebr e ardhur vet\u00ebm si pasoj\u00eb e saj.<\/p>\n
Por Sofia sot ishte n\u00eb nj\u00eb tjet\u00ebr gjendje, tani ajo kishte plot kat\u00ebr dit\u00eb q\u00eb lajmin e vrasjes s\u00eb t\u00eb shoqit t\u00eb saj dhe t\u00eb t\u00eb gjitha rrethanave q\u00eb kishin sjell\u00eb at\u00eb vrasje, e kishte marr\u00eb m\u00eb n\u00eb fund nga nj\u00eb njeri i sigurt. Ky person kishte qen\u00eb prezent n\u00eb ngjarje, cok n\u00eb \u00e7astet q\u00eb kishin vrar\u00eb Martin Raskun, dhe ia kishte shprehur edhe emrin vras\u00ebsit.<\/p>\n
Kjo \u00ebsht\u00eb arsyeja q\u00eb Sofie Rasku tani, teksa po rri e po pret n\u00eb at\u00eb bar t\u00eb mbushur cit me njer\u00ebz, nuk ka m\u00eb asnj\u00eb lloj dyshimi, dhe asnj\u00eb lloj dileme p\u00ebr vrasjen e t\u00eb shoqit. At\u00eb ia kishte vrar\u00eb njeriu q\u00eb m\u00eb par\u00eb kishte qen\u00eb edhe keqb\u00ebr\u00ebsi i saj. Koha i kishte dh\u00ebn\u00eb tani gjith\u00e7ka n\u00eb dor\u00eb, kur befas i tregoi p\u00ebr nj\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb absolute.<\/p>\n
K\u00ebt\u00eb i pati th\u00ebn\u00eb edhe Thomai, i ati, q\u00eb tani kishte dy vjet q\u00eb kishte vdekur; \u201c\u00ebsht\u00eb vrasje e past\u00ebr\u201d, i tha ai at\u00ebher\u00eb, menj\u00ebher\u00eb pas vrasjes, \u201cpor ne nuk e dim\u00eb emrin; e hamend\u00ebsojm\u00eb at\u00eb, por prap\u00ebseprap\u00eb nuk jemi t\u00eb sigurt\u201d. Dhe ishte koha kur ai i q\u00ebndronte shum\u00eb af\u00ebr s\u00eb bij\u00ebs, sepse e dinte q\u00eb ajo nuk do t\u00eb b\u00ebnte m\u00eb nj\u00eb hap tjet\u00ebr p\u00ebr nj\u00eb martes\u00eb t\u00eb re. \u201cDuhet t\u00eb durosh\u201d, i thoshte i ati shpesh, dhe nd\u00ebrkaq i kishte dh\u00ebn\u00eb n\u00eb italisht romanin\u00a0Krim dhe Nd\u00ebshkim\u00a0t\u00eb Dostojevskit. Por ishte pak.<\/p>\n
Sofia nuk mbushej dot me romane, kurse bisedat me t\u00eb atin kishin qen\u00eb gjith\u00e7ka. I ati e kishte hetuar, e kishte skicuar dhe m\u00eb n\u00eb fund ia pat dh\u00ebn\u00eb Sofis\u00eb t\u00eb plot\u00eb mendimin p\u00ebr vrasjen e t\u00eb shoqit, Martin Raskut. \u201cDhe \u00e7far\u00eb koincidence\u201d, thoshte Sofia gjithmon\u00eb p\u00ebr emrin e t\u00eb shoqit, sepse sikur kishte ecur vet\u00eb nga nj\u00eb magji librash n\u00eb nj\u00eb magji dashurie dhe tamam k\u00ebshtu qe mbyllur jeta e saj; por m\u00eb von\u00eb ajo qe bindur se ishte vet\u00eb emri Martin ai q\u00eb e pat shtyr\u00eb s\u00eb pari shum\u00eb n\u00eb dashurin\u00eb drejt tij.<\/p>\n
Po priste ende te bari i hotelit, dhe po pinte nga pak uj\u00eb, e shqet\u00ebsuar dhe e harruar q\u00eb ishte nd\u00ebrkoh\u00eb n\u00eb nj\u00eb bar plot me njer\u00ebz q\u00eb e v\u00ebshtronin gjat\u00eb, si grua t\u00eb bukur.<\/p>\n
\u201cPo t\u00eb isha dh\u00ebn\u00eb un\u00eb, a do ta kishin vrar\u00eb Martinin?\u201d, pyeti me mend, dhe mbylli syt\u00eb. Kushedi sesa her\u00eb e kishte ngritur k\u00ebt\u00eb pyetje, dhe vazhdimisht sikur i dukej vetja fajtore: ajo ishte ndodhur midis tradhtis\u00eb s\u00eb t\u00eb shoqit; dinjitetit t\u00eb saj fem\u00ebror, neveris\u00eb p\u00ebr nj\u00eb qenie t\u00eb f\u00ebllig\u00ebsht q\u00eb kishte k\u00ebrkuar ta p\u00ebrdhunonte, dhe bashk\u00ebshortit t\u00eb saj q\u00eb e dashuronte shum\u00eb lart n\u00eb ato \u00e7aste. \u201cPo pse ia thash\u00eb atij? \u2026 mund ta mbaja vet\u00ebm p\u00ebr vete\u201d, tha nd\u00ebrkaq, dhe kjo sikur e tronditi s\u00eb brendshmi, si gjithmon\u00eb kur e kujtonte si pyetje, por sot q\u00eb e dinte t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn deri n\u00eb fund, u shqet\u00ebsua edhe me shum\u00eb: \u201cM\u00eb mir\u00eb t\u00eb mos ia kisha th\u00ebn\u00eb\u201d, \u2012 tha pas pak \u2012 \u201cpse vajta dhe ia thash\u00eb Martinit at\u00eb nat\u00eb, duke e ditur q\u00eb ai do t\u00eb p\u00ebrplasej me forc\u00ebn brutale t\u00eb nj\u00eb shteti pa ligje?\u201d Por ajo e dinte edhe at\u00eb tjetr\u00ebn: ishte e pamundur q\u00eb t\u00eb mos ia thoshe; gjendja e saj k\u00ebrkonte rr\u00ebfim.<\/p>\n
Por kur mbyllte syt\u00eb, gjithmon\u00eb kujtohej vijuesh\u00ebm p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb at\u00eb q\u00eb i kishte ndodhur. At\u00ebher\u00eb sapo kishte lindur edhe vajz\u00ebn, Silvan\u00ebn. At\u00eb e kishte ende as motmotake, kur u p\u00ebrball me ngjarjen q\u00eb i krijoi jet\u00ebs, jo v\u00ebshtir\u00ebsin\u00eb p\u00ebr t\u00eb jetuar, por q\u00eb i krijoi vetvetes iden\u00eb e vetme q\u00eb sundonte t\u00eb gjith\u00eb mendimin e m\u00ebvet\u00ebsish\u00ebm t\u00eb saj, kudo kur rrinte fillikat dhe mendonte: ajo donte hakmarrje.<\/p>\n
Kishte shkruar pareshtur, dhe nuk e gjeti kurr\u00eb qet\u00ebsin\u00eb. \u201cMij\u00ebra faqe\u201d, tha me vete, dhe humbi me sy nga vetrata e lokalit q\u00eb shihte nga sheshi m\u00eb i madh i Tiran\u00ebs. \u201cDhe jam nj\u00eblloj si n\u00eb dit\u00ebt e para\u201d, tha pas pak, dhe e nxori s\u00ebrish ngjarjen nga kujtesa, thell\u00eb-thell\u00eb aty ku ajo ishte; por q\u00eb, edhe pse pas nj\u00ebzet vjet\u00ebsh, dilte menj\u00ebher\u00eb n\u00eb kujtime fjal\u00ebsh q\u00eb krijonin vijimisht t\u00eb nj\u00ebjtin \u00e7ast: at\u00eb t\u00eb asaj dite kur befas i njoftuan vdekjen e t\u00eb shoqit.<\/p>\n
Ishte nj\u00eb dit\u00eb e vran\u00ebt, e ftoht\u00eb janari e vitit 1976, kur at\u00eb e mor\u00ebn n\u00eb telefon nga reanimacioni i spitalit p\u00ebr t\u2019i kumtuar vdekjen \u201caksidentale\u201d t\u00eb t\u00eb shoqit. Dhe pastaj erdh\u00ebn shfaj\u00ebsimet e personave t\u00eb policis\u00eb sekrete q\u00eb e kishin marr\u00eb Martinin n\u00eb pyetje, se nuk e pat\u00ebn kuptuar dot n\u00ebse ishte vet\u00ebvrasje, apo thjesht nj\u00eb shkrehje aksidentale e revolverit t\u00eb tij, q\u00eb ai e kishte n\u00eb brez. \u201cPo, pse ia kishin l\u00ebn\u00eb arm\u00ebn n\u00eb brez\u201d, thoshte ajo at\u00ebher\u00eb, dhe e kujton pyetjen q\u00eb i shton pas t\u00eb ren\u00eb, teksa mendon: \u201cKur sot \u00ebsht\u00eb e deklaruar si fakt q\u00eb persona t\u00eb policis\u00eb sekrete po e pyesnin p\u00ebr ta marr\u00eb n\u00eb sh\u00ebrbimin e tyre? E si mund t\u00eb pranohej nj\u00eb vrasje aksidentale, apo qoft\u00eb dhe nj\u00eb vet\u00ebvrasje, kur ti je n\u00eb zyrat e policis\u00eb sekrete!\u201d.<\/p>\n
Sofia tani dukej se kishte ardhur n\u00eb fund t\u00eb asaj ngjarjeje, befas, ajo s\u00ebrish mendoi hakmarrjen, dhe menj\u00ebher\u00eb edhe t\u00eb atin: \u201chakmarrja\u201d, i kish th\u00ebn\u00eb ai, \u201cnuk \u00ebsht\u00eb nj\u00eb motiv fisnik, por \u00ebsht\u00eb nj\u00eb motiv njer\u00ebzor q\u00eb mund t\u00eb pushtoj\u00eb k\u00ebdo\u201d. Dhe kishte pasur t\u00eb drejt\u00eb, se ajo tani e ndiente k\u00ebt\u00eb tamam si nj\u00eb motiv njer\u00ebzor q\u00eb e kish pushtuar t\u00ebr\u00ebsisht. \u201cDhe kam t\u00eb drejt\u00eb\u201d, mendoi gjith\u00eb duke pritur personin, t\u00eb cilit do t\u2019i k\u00ebrkonte ndihm\u00eb. Ora ishte ende 12:00, nd\u00ebrsa ai do t\u00eb vinte n\u00eb or\u00ebn 12:30.<\/p>\n
2.<\/p>\n
N\u00eb \u00e7astet kur Sofia rrinte ende ulur dhe n\u00eb pritje n\u00eb barin e hotel\u00a0Tiran\u00ebs, n\u00eb Rom\u00eb, e bija e saj Silvana Rasku, studente n\u00eb Universitetin La Sapienza prej tre vjet\u00ebsh, posa e kishte dh\u00ebn\u00eb provimin e fundit p\u00ebr jurisprudenc\u00eb dhe ishte diplomuar n\u00eb bachelor. Tani ajo po ecte e vetme dhe nuk frenohej m\u00eb p\u00ebr asgj\u00eb; por, teksa dilte nga dera e madhe e kampusit, ajo kishte puthur nj\u00eb nga pun\u00ebtoret e sh\u00ebrbimit, t\u00eb cil\u00ebn gjithmon\u00eb e puthte, sa her\u00eb e shihte n\u00ebp\u00ebr shkall\u00eb, sepse mendonte q\u00eb ajo grua i jepte fat me syt\u00eb e saj shum\u00eb t\u00eb \u00e7elur dhe me fytyr\u00ebn e qet\u00eb. Ajo grua e pashme ngaher\u00eb e shihte si e hamgjitur dhe me nj\u00eb dashuri t\u00eb larg\u00ebt e disi t\u00eb fshehur, e po k\u00ebshtu b\u00ebri edhe sot kur e afroi dhe e shtr\u00ebngoi n\u00eb krah\u00eb m\u00eb shum\u00eb se her\u00ebt e tjera.<\/p>\n
Gjithsesi Silvana ishte e g\u00ebzuar, sepse kishte p\u00ebrmbushur nj\u00eb q\u00ebllim: \u00e7do njeri q\u00eb p\u00ebrmbush nj\u00eb q\u00ebllim \u00ebsht\u00eb i g\u00ebzuar n\u00eb \u00e7astet e p\u00ebrmbushjes, e sidomos kur ajo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb vajz\u00eb e re, e cila e ka pasionin p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb di\u00e7ka n\u00eb thelbin e natyr\u00ebs s\u00eb vet, dhe kur mendon thell\u00eb p\u00ebr dy gj\u00ebra: p\u00ebr karrier\u00ebn dhe p\u00ebr martes\u00ebn.<\/p>\n
T\u00eb dyja k\u00ebto jan\u00eb edhe mendimet e Silvana Raskut; dhe ajo i shpreh hapur, sepse ndien frik\u00eb p\u00ebr t\u00eb dyja. N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ajo e di q\u00eb karrier\u00ebn e ka n\u00eb dor\u00eb, sepse e konsideron konkretizim t\u00eb pun\u00ebs s\u00eb saj intelektuale, kurse martesa nuk varet vet\u00ebm prej saj.<\/p>\n
Martesa \u00ebsht\u00eb bashk\u00ebjetes\u00eb, dometh\u00ebn\u00eb \u00ebsht\u00eb p\u00ebrshtatje. \u201cSilvi\u201d, i kishte th\u00ebn\u00eb e \u00ebma asaj dikur, \u201cngritja intelektuale dhe karriera q\u00eb e nxjerr nj\u00eb grua nga anonimiteti, i krijon asaj barazi n\u00eb p\u00ebrshtatje gjat\u00eb nj\u00eb martese, por shpesh edhe e vendos gruan n\u00eb rangun superior, jo p\u00ebr t\u2019u p\u00ebrshtatur, por p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrshtatur at\u00eb tjetrin me t\u00eb\u201d.<\/p>\n
Silvana Rasku \u00ebsht\u00eb e bukur, \u00ebsht\u00eb e pasur nga e \u00ebma, madje shum\u00eb e pasur, ka b\u00ebr\u00eb nj\u00eb jet\u00eb studentore me shum\u00eb afekt financiar n\u00eb Rom\u00eb. E \u00ebma dhe i gjyshi i kishin \u00e7elur prej vitesh nj\u00eb llogari bankare, q\u00eb shtohej e shtohej, dhe ajo ka qen\u00eb n\u00eb Rom\u00eb nj\u00eb studente e pasur. Silvi ka vizituar t\u00eb gjitha metropolet italiane, ka shkuar shpesh n\u00eb Milano, n\u00eb Firence, Torino dhe n\u00eb Napoli; ka shijuar t\u00eb gjitha plazhet e bukura t\u00eb Adriatikut dhe t\u00eb Tirenit; ka b\u00ebr\u00eb ski n\u00eb Alpe dhe ka m\u00ebsuar p\u00ebrmend\u00ebsh nga poeti Giacomo Leopardi shum\u00eb vargje. I njeh t\u00eb gjith\u00eb skulptor\u00ebt e m\u00ebdhenj t\u00eb Italis\u00eb dhe t\u00eb gjith\u00eb historin\u00eb e Rom\u00ebs, q\u00eb nga vendosja e Republik\u00ebs Romake, e deri n\u00eb dit\u00ebt e sotme. Por t\u00eb gjith\u00eb dashurin\u00eb p\u00ebr Italin\u00eb dhe artin e saj t\u00eb madh ia ka infiltruar si kultur\u00eb i gjyshi, Thoma Duni, i cili n\u00eb fakt e ka rritur si vajz\u00ebn e vet.<\/p>\n
Dhe ja, tani ishte e diplomuar. Por \u00e7\u2019do t\u00eb b\u00ebnte me tej? Kjo ishte pyetja, por q\u00eb ajo vet\u00eb e kishte l\u00ebn\u00eb p\u00ebr ta fjalosur me t\u00eb \u00ebm\u00ebn e saj kur t\u00eb shkonte n\u00eb Tiran\u00eb, sepse k\u00ebtu i mbetej si me penges\u00eb edhe rrjedha e mendimit t\u00eb karrier\u00ebs s\u00eb saj. Ku? Dhe nga t\u2019ia fillonte?<\/p>\n
\u201cAh\u201d, tha dikur, \u201cle t\u00eb jet\u00eb vap\u00eb, un\u00eb dua t\u00eb ec n\u00ebp\u00ebr Rom\u00eb, se tani jam e lir\u00eb\u201d. Sapo kishte zbritur nga autobusi n\u00eb\u00a0Stacione Termine, dhe i vinte p\u00ebr t\u00eb th\u00ebrritur mesa kishte n\u00eb kok\u00eb, por e mbajti veten. Kjo lloj dalldie e kishte kapur disa her\u00eb gjat\u00eb dy viteve t\u00eb fundit, por jo n\u00eb k\u00ebt\u00eb lloj shtyse t\u00eb brendshme q\u00eb po ndiente tani. Pastaj ndaloi p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast, qeshi me vete, dhe befas iu kujtua e \u00ebma n\u00eb Tiran\u00eb, dhe e mendoi t\u00eb g\u00ebzuar kur kjo vet\u00eb do t\u2019i njoftonte lajmin n\u00eb telefon, n\u00eb dark\u00eb, se duhej ta merrte pas or\u00ebs 20:00. K\u00ebshtu e kishin l\u00ebn\u00eb.<\/p>\n
Ishte duke ecur nd\u00ebrkaq n\u00eb pjaca\u00a0Republika\u00a0dhe pas pak \u00e7astesh q\u00ebndroi aty e ulur n\u00eb nj\u00eb bar-lulishte se kishte qejf ta sodiste k\u00ebt\u00eb pjac\u00eb, ngaq\u00eb i kish p\u00eblqyer gjithmon\u00eb. Ishte nisur p\u00ebr t\u00eb shkuar drejt pjaca\u00a0Barberinit, por q\u00ebndroi k\u00ebtu pak, m\u00eb p\u00ebrpara se t\u00eb merrte rrug\u00ebn e saj n\u00ebp\u00ebrmjet\u00a0Via Barberini-t, e cila e nxirrte direkt n\u00eb at\u00eb pjac\u00eb.<\/p>\n
M\u00eb pas i duhej t\u00eb shkonte n\u00eb hotel\u00a0Flora, n\u00eb\u00a0Via Veneto, por donte t\u2019i dilte nga pjaca\u00a0Barberini, se do t\u00eb blinte ca medikamente n\u00eb farmacin\u00eb q\u00eb ndodhej aty djathtas sheshit.<\/p>\n
Mori frym\u00eb thell\u00eb dhe s\u00ebrish, n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast t\u00eb vet\u00ebm, i kujtoi t\u00eb tria vitet q\u00eb kishte jetuar n\u00eb Rom\u00eb, po edhe larg\u00ebsin\u00eb nga e \u00ebma, e cila i vinte muaj p\u00ebr muaj p\u00ebr ta par\u00eb, sidomos n\u00eb k\u00ebto dy vitet e fundit q\u00eb i kishte vdekur i gjyshi, Thomai.<\/p>\n
Thomai i vinte shpesh n\u00eb Rom\u00eb p\u00ebr ta takuar gjat\u00eb vitit 1993 \u2012 1994, q\u00eb kish qen\u00eb viti i par\u00eb i studimeve t\u00eb mbes\u00ebs s\u00eb tij, dhe rrinte gjat\u00eb me t\u00eb. N\u00eb nj\u00eb rast, n\u00eb maj t\u00eb vitit 1994, Thomai ndenji plot nj\u00eb muaj me mbes\u00ebn, sepse ai e njihte mir\u00eb Rom\u00ebn, madje e adhuronte at\u00eb qytet dhe ku nuk e kishte \u00e7uar, kudo, n\u00eb t\u00eb gjitha qendrat historike t\u00eb saj.<\/p>\n
\u201cVajti dy vjet q\u00ebkurse ai ka vdekur\u201d, tha ajo teksa e kujtoi, dhe syt\u00eb iu mbush\u00ebn me lot, sepse e kish pasur si baba. \u00c7astet e lumtura e \u00e7ojn\u00eb gjithmon\u00eb nj\u00eb vajz\u00eb t\u00eb kujtoj\u00eb humbjet e saj. \u201cIshte babai im\u201d, tha nd\u00ebrkaq dhe e ndjeu thell\u00eb q\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb dit\u00eb feste p\u00ebr t\u00eb, gjyshin e saj nuk e kishte n\u00eb Rom\u00eb. \u201cK\u00ebtu do t\u00eb ishte tani, po t\u00eb ishte gjall\u00eb\u201d, tha pas pak me vete, dhe s\u00ebrish iu mbush\u00ebn syt\u00eb me lot. Por shpejt e kujtoi t\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebn e saj q\u00eb kishte nj\u00eb enigm\u00eb brenda vetes: vrasjen e t\u00eb atit. Shum\u00eb pak dinte rreth tij, sepse q\u00eb t\u00eb dy, edhe e \u00ebma edhe i gjyshi, flisnin rrall\u00eb p\u00ebr t\u00eb, deri n\u00eb vitin 1991.<\/p>\n
\u201cJam me baba t\u00eb vrar\u00eb, por nga kush?\u201d Ja, kjo kishte qen\u00eb enigma e saj. Gjithsesi fakti q\u00eb ajo nuk e kishte njohur t\u00eb atin, ia leht\u00ebsonte gjith\u00e7ka tjet\u00ebr n\u00eb mendim. P\u00ebr nj\u00eb grua, \u00ebsht\u00eb njohja gjithmon\u00eb ajo q\u00eb i krijon af\u00ebrsin\u00eb, sepse fantazia nuk ka t\u00eb b\u00ebj\u00eb fare me njohjen, dhe as me dashurin\u00eb. \u201cDashuria \u00ebsht\u00eb prekje fizike\u201d, i kishte th\u00ebn\u00eb e \u00ebma kur kjo shihte me rast fotografin\u00eb e madhe portret t\u00eb t\u00eb atit, varur aty n\u00eb mes t\u00eb dhom\u00ebs s\u00eb buk\u00ebs.<\/p>\n
E kujtoi nd\u00ebrkaq edhe faktin q\u00eb nj\u00eb nat\u00eb m\u00eb par\u00eb i kishte dal\u00eb i ati n\u00eb \u00ebnd\u00ebrr, dhe sikur i kishte folur p\u00ebr vras\u00ebsin e tij, por kjo nuk mbante mend gj\u00eb. \u201cDi\u00e7ka po ndodh rreth tij\u201d, mendoi pas pak, dhe s\u00ebrish kujtoi faktin q\u00eb gjithmon\u00eb kishte qen\u00eb pa t\u00eb atin, madje baban\u00eb nuk e kishte par\u00eb kurr\u00eb, se ai kishte vdekur kur kjo nuk ishte m\u00eb shum\u00eb se nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00ebmuajshe.<\/p>\n
\u201cE kan\u00eb vrar\u00eb pabesisht\u201d, i pat th\u00ebn\u00eb e \u00ebma q\u00ebkurse kjo ishte shum\u00eb e vog\u00ebl, dhe vet\u00ebm para kat\u00ebr vjet\u00ebsh ia pat treguar t\u00eb gjith\u00eb historin\u00eb e dhembshme t\u00eb saj si e ve, por edhe historin\u00eb e babait t\u00eb saj, si i vrar\u00eb, edhe pse shteti e kishte \u201cv\u00ebrtetuar\u201d k\u00ebt\u00eb ngjarje si vet\u00ebvrasje. Por emri i vras\u00ebsit ende nuk dihej; kjo ishte enigma. \u201cKush?\u201d, pyeti ajo, dhe psher\u00ebtiu.<\/p>\n
E gjitha kjo mb\u00ebshtetej si e provuar nga fakti q\u00eb arma e p\u00ebrdorur p\u00ebr vrasjen e tij kish qen\u00eb e t\u00eb vet\u00ebvrarit dhe shenjat e gishtave n\u00eb arm\u00eb ishin gjithashtu t\u00eb gisht\u00ebrinjve t\u00eb t\u00eb vet\u00ebvrarit. Edhe vet\u00eb shkrehja e arm\u00ebs ishte mu n\u00eb zem\u00ebr, nga nj\u00eb distanc\u00eb thuajse puqur me trupin e tij, q\u00eb \u00ebsht\u00eb karakteristike p\u00ebr vet\u00ebvrasjet.<\/p>\n
\u201cGjyshi q\u00eb t\u00eb donte aq shum\u00eb\u201d, i kish th\u00ebn\u00eb e \u00ebma s\u00ebrish para nj\u00eb viti, kur befas u fol n\u00eb shtyp p\u00ebr vrasjen e Martin Raskut, \u201cm\u00eb ka th\u00ebn\u00eb shpesh: \u2018Sofi, duhet t\u00eb kesh kujdes, se vras\u00ebsi duhet identifikuar sakt\u00ebsisht. N\u00ebse e kan\u00eb vrar\u00eb, ai \u00ebsht\u00eb vrar\u00eb prej tyre me revolen e Martinit\u2019.<\/p>\n
Ne p\u00ebr k\u00ebt\u00eb jemi t\u00eb sigurt, dhe prap\u00eb kjo nuk mjafton: ai \u00ebsht\u00eb vrar\u00eb n\u00eb zyrat e policis\u00eb sekrete. Por ne ende nuk e dim\u00eb emrin e vras\u00ebsit. Dhe pyetja mbetet: kush \u00ebsht\u00eb vras\u00ebsi?\u201d E pra, kush \u00ebsht\u00eb?<\/p>\n
Kjo ishte edhe pyetja e Silvit, e cila s\u00ebrish e kujtoi \u00ebndrr\u00ebn, por nuk pati mund\u00ebsi q\u00eb ta deshifronte n\u00eb memorie at\u00eb q\u00eb i ati i kishte th\u00ebn\u00eb. Dhe befas iu kujtua fantazma e Hamletit; i ati i tij q\u00eb i foli p\u00ebr vrasjen e tij. \u201cKjo \u00ebsht\u00eb histori gjith\u00ebbot\u00ebrore q\u00eb vijon prej shekujsh: vrasja e babait, dhe enigma e vras\u00ebsit\u201d, tha pas pak, dhe q\u00ebndroi. Kurse u kujtua se nj\u00eb her\u00eb i gjyshi i kishte th\u00ebn\u00eb se fantazma e babait t\u00eb vrar\u00eb, \u00ebsht\u00eb nj\u00eb fenomen i k\u00ebtij qytet\u00ebrimi, q\u00ebkurse k\u00ebt\u00eb e ka shkruar Uilliam Shekspiri n\u00eb tragjedin\u00eb \u201cHamlet\u201d.<\/p>\n
Por shpejt ajo e hoqi mendjen dhe prap\u00eb e kujtoi t\u00eb \u00ebm\u00ebn, e cila tani bashk\u00ebjetonte me nj\u00eb inxhinier dhe kjo, e bija, nuk e kish par\u00eb si nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00eb, p\u00ebrkundrazi, krejt si nj\u00eb gj\u00eb normale.<\/p>\n
Silvi tani kish tre vjet q\u00eb jetonte n\u00eb Rom\u00eb; ishte liberale dhe e formuar p\u00ebr dashuri t\u00eb lir\u00eb. Nuk e pranonte martes\u00ebn pa dashuri dhe n\u00eb Rom\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb pjes\u00eb n\u00eb nj\u00eb nga grupet studentore q\u00eb quhej\u00a0Amore Libero; prandaj dhe gjith\u00e7ka i dukej krejt ndryshe. E \u00ebma e kishte edukuar q\u00eb t\u2019i largohej maskilizmit t\u00eb jet\u00ebs shqiptare, dhe t\u00eb mos e ndiente kurr\u00eb si nj\u00eb m\u00ebkat faktin q\u00eb dashurohej me dik\u00eb. \u201cMaskilizmi i jet\u00ebs son\u00eb n\u00eb Shqip\u00ebri, sjell dhe dhunimin e gruas\u201d, tha ajo n\u00eb k\u00ebto \u00e7aste, sepse gjithmon\u00eb i ruhej e nuk e p\u00ebrdorte fjal\u00ebn \u201cfem\u00ebr\u201d, por gjithmon\u00eb fjal\u00ebn \u201cgrua\u201d, kur mendonte p\u00ebr jet\u00ebn dhe kur fliste p\u00ebr femr\u00ebn.<\/p>\n
Kish qen\u00eb nj\u00eb jet\u00eb e bukur e saj aty n\u00eb Rom\u00eb. Ishte studente e shk\u00eblqyer, studionte dhe dilte p\u00ebr t\u00eb shpenzuar para e p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb\u00a0shopping\u00a0n\u00eb\u00a0Via dei Condotti; gjithmon\u00eb n\u00eb kalim dhe, n\u00eb \u00e7do hop kohor, me nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb re; me dashuri, me rok dhe me nota t\u00eb larta. Por ashtu, e ulur n\u00eb bar-lulishten n\u00eb pjaca\u00a0Republika, nisi t\u2019i kujtoj\u00eb t\u00eb gjith\u00eb pedagog\u00ebt, nj\u00eb e nga nj\u00eb, edhe student\u00ebt; por edhe Tiran\u00ebn nd\u00ebrkaq sikur e kujtonte, madje ajo sikur i nd\u00ebrfutej thell\u00eb n\u00ebp\u00ebr kujtimet e reja, por gjithsesi Roma i kishte p\u00eblqyer. Kujtoi s\u00ebrish jet\u00ebn e saj t\u00eb rinis\u00eb n\u00eb vitet tet\u00ebdhjet\u00eb n\u00eb Tiran\u00eb dhe prap\u00eb di\u00e7ka ndjeu: kishte pasur edhe n\u00eb Tiran\u00eb dy dashuri, por nj\u00ebra me probleme.<\/p>\n
I vinin n\u00eb mend t\u00eb gjitha, por nuk zgjatej: tani ishte m\u00eb ndryshe, sepse kish filluar nj\u00eb jet\u00eb t\u00eb re me Maksin. Ia tha edhe nj\u00ebher\u00eb emrin n\u00ebp\u00ebr goj\u00eb dhe e kuptoi se i p\u00eblqente, por nuk e dashuronte dot deri n\u00eb fund, nj\u00eblloj si ato poemat dhe vargjet q\u00eb kishte shkruar dikur vet\u00eb dhe q\u00eb tani qeshte sa her\u00eb i lexonte; i kujtonte dhe s\u00ebrish i shtynte; \u201cpor ke par\u00eb ti q\u00eb, megjithat\u00eb i dua!\u201d.<\/p>\n
Kujtoi nd\u00ebrkaq, si\u00e7 b\u00ebnte shpesh, edhe dy vargje, por ato nuk ishin t\u00eb sajat, se ishin t\u00eb shkruara p\u00ebr t\u00eb nga dikush: \u201cMos m\u00eb prit m\u00eb e dashur, se nuk do t\u00eb m\u00eb gjesh dot m\u00eb n\u00eb asnj\u00eb stacion, askurr\u00eb\u201d. Dhe ai kishte ikur. Por e d\u00ebgjonte shpesh me vesh\u00eb t\u00eb p\u00ebrdorur kat\u00ebr her\u00eb rresht ndajfoljen\u00a0m\u00eb, dhe kjo gjithmon\u00eb i p\u00eblqente.<\/p>\n
Silvi nuk donte ta kujtonte, edhe pse thell\u00eb-thell\u00eb e ndiente q\u00eb kishte mall p\u00ebr t\u00eb, por vet\u00ebm kaq. Jeta nuk \u00ebsht\u00eb e q\u00ebndrueshme dhe ajo k\u00ebt\u00eb gj\u00eb e kishte kuptuar q\u00eb s\u00eb vog\u00ebli, q\u00ebkurse e kishin p\u00ebrjashtuar nga shkolla e baletit, dhe ajo s\u2019e kuptoi kurr\u00eb. \u201cPor mami dinte di\u00e7ka\u201d, tha pas pak, dhe u kujtua se kurr\u00eb nuk do t\u00eb kishte ecur n\u00eb balet, dhe do t\u00eb ishte lodhur kot. Por ish t\u00eb dashurin e kujtoi, sepse kish shum\u00eb d\u00ebshir\u00eb q\u00eb ta takonte sot; ishte i vetmi q\u00eb kishte dashuruar realisht me gjith\u00eb forc\u00ebn e shpirtit t\u00eb saj, deri tani. Nuk ishte kujtesa q\u00eb po ia sillte nd\u00ebr mendje portretin dhe z\u00ebrin e tij, por ishte koha q\u00eb po ia ndillte si ndjenj\u00eb dhe kjo e kishte shqet\u00ebsuar gjithmon\u00eb n\u00eb ikjen e tij.<\/p>\n
\u201cPo shkoj tek i dashuri, dhe po kujtoj nj\u00eb t\u00eb dashur q\u00eb nuk e kam m\u00eb\u201d, mendoi disi poetikisht, dhe sikur ndjeu nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb fsheht\u00eb q\u00eb e din\u00eb vet\u00ebm grat\u00eb: \u201cNuk ka r\u00ebnd\u00ebsi se me k\u00eb fle\u201d, tha ngadal\u00eb, \u201ce r\u00ebnd\u00ebsishme \u00ebsht\u00eb se me k\u00eb zgjohesh\u201d.<\/p>\n
N\u00eb k\u00ebt\u00eb gjendje t\u00eb g\u00ebzuar q\u00eb ishte, nuk po e kuptonte se p\u00ebrse duhej t\u00eb mendonte disa \u00e7aste trishtimi, dhe pse nuk kishte qen\u00eb asnj\u00ebher\u00eb e qart\u00eb. N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ajo kish jetuar n\u00eb nj\u00eb shoq\u00ebri t\u00eb mbyllur derisa kishte mbushur tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7, dhe tani ishte nj\u00ebzet e nj\u00eb. Psher\u00ebtiu pas pak, ngriti kok\u00ebn dhe pa dy pallatet madh\u00ebshtor\u00eb t\u00eb pjac\u00ebs q\u00eb i kishte p\u00ebrball\u00eb: t\u00eb dy ishin identik\u00eb. Por u ngrit nga vendi se i duhej t\u00eb l\u00ebvizte, dhe uiskin q\u00eb piu ngadal\u00eb e kishte paguar menj\u00ebher\u00eb, sapo e kish sjell\u00eb kamerieri.<\/p>\n
Pas pak, mori rrug\u00ebn majtas, vijoi rrug\u00ebn p\u00ebr disa minuta, dhe befas u gjend n\u00eb\u00a0Piazza Barberini, kaloi dhe pallatin e bukur\u00a0Barberini\u00a0q\u00eb e kishte majtas saj, dhe u fut ne farmacin\u00eb q\u00eb ishte nja dyzet metra m\u00eb tej.<\/p>\n
Pasi doli nga farmacia, menj\u00ebher\u00eb pa fontan\u00ebn e Berninit q\u00eb ishte mu n\u00eb qend\u00ebr t\u00eb asaj pjace t\u00eb bukur, dhe q\u00ebndroi ca \u00e7aste p\u00ebrball\u00eb saj, se k\u00ebshtu kishte b\u00ebr\u00eb gjithmon\u00eb n\u00eb k\u00ebto vite, hodhi aty nj\u00eb monedh\u00eb metalike, e cila u p\u00ebrplas n\u00eb fytyr\u00ebn e nj\u00ebrit nga t\u00eb tre delfin\u00ebt q\u00eb mbanin fontan\u00ebn mbi shpinat e tyre, e mandej, me hap t\u00eb shpejt\u00eb, u drejtua te bari i hotel\u00a0Bernini-t, q\u00eb \u00ebsht\u00eb nj\u00eb nd\u00ebrtes\u00eb e lart\u00eb shum\u00ebkat\u00ebshe, por q\u00eb asaj i p\u00eblqente t\u00eb pinte di\u00e7ka n\u00eb lobibarin e tij.<\/p>\n
Prandaj hyri brenda, e kaloi recepsionin q\u00eb e kishte majtas, dhe vijoi t\u00eb ecte n\u00eb hollin e ngusht\u00eb q\u00eb djathtas ishte me pasqyra e me sallone kolltuk\u00ebsh dhe majtas me piktura. Q\u00ebndroi te bari dhe zuri vend aty ku rrinte ngaher\u00eb, n\u00eb nj\u00eb kolltuk te rehatsh\u00ebm, p\u00ebrball\u00eb oxhakut t\u00eb bukur e karakteristik.<\/p>\n
Por nuk vinte fare kot n\u00eb k\u00ebt\u00eb hotel. N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ishin disa skulptor\u00eb q\u00eb i kishin th\u00ebn\u00eb Sofis\u00eb q\u00eb ajo i ngjante shum\u00eb skulptur\u00ebs s\u00eb famshme t\u00eb Berninit, bustit plot afekt t\u00eb Konstanca Pikolominit. Kurse historia e Konstanca Pikolominit kishte qen\u00eb e ve\u00e7ant\u00eb n\u00eb familjen e tyre. Por tani ajo skulptur\u00eb kishte hyr\u00eb n\u00eb at\u00eb familje krejt si nj\u00eb forc\u00eb zakoni e aq, dhe nuk donte q\u00eb n\u00eb ato \u00e7aste ta mendonte gjat\u00eb fatin e hidhur t\u00eb Konstanca Pikolominit q\u00eb ajo kishte kaluar, jo si bust, por si grua.<\/p>\n
Thomai n\u00eb vitin 1991 kishte sjell\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi nj\u00eb kopje mermeri t\u00eb bustit t\u00eb Konstanc\u00ebs, dhe ata e mbanin n\u00eb dhom\u00ebn e madhe t\u00eb ndenjjes. Ishte nj\u00eblloj si origjinali, sepse ai e kishte bler\u00eb plot 30 mij\u00eb dollar\u00eb. E shihte gjithmon\u00eb dhe e dallonte se i ngjante shum\u00eb Sofis\u00eb; por n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast, Thomai i kishte th\u00ebn\u00eb k\u00ebsaj se \u201cedhe ti Silvi i ngjan portretit t\u00eb saj, vet\u00ebm se je m\u00eb e mpreht\u00eb n\u00eb fytyr\u00eb, se je ende nj\u00eb vajz\u00eb shtat\u00ebmb\u00ebdhjet\u00ebvje\u00e7are; kurse Constanza \u00ebsht\u00eb grua, si edhe Sofia\u201d. Por Silvi nuk e kishte pranuar plot\u00ebsisht k\u00ebt\u00eb krahasim t\u00eb Thomait. Megjithat\u00eb, vet\u00eb kishte shkuar disa her\u00eb dhe e kishte par\u00eb bustin origjinal t\u00eb Costanza-s n\u00eb Firence n\u00eb\u00a0Museo Nazionale del Bargell.<\/p>\n
Piu aty te bari i hotel \u201cBerini\u201d-t nj\u00eb kapu\u00e7ino dhe u ngrit. I duhej t\u00eb shkonte n\u00eb \u201cGrand Hotel Flora\u201d, q\u00eb ishte n\u00eb\u00a0Via Veneto, m\u2019u ngjitur me murin e Rom\u00ebs s\u00eb lasht\u00eb. Pagoi dhe doli e qet\u00eb nga hoteli. P\u00ebrball\u00eb kishte s\u00ebrish fontan\u00ebn e Berninit, e pa dhe nj\u00eb her\u00eb, buz\u00ebqeshi me vete, se s\u00eb brendshmi e mbushi tendenca q\u00eb skulptori kishte koh\u00eb q\u00eb i dukej si nj\u00eb njeri i sht\u00ebpis\u00eb, dhe jo vet\u00ebm asaj, por edhe n\u00ebn\u00ebs s\u00eb vet, edhe gjyshit t\u00eb saj sa ishte gjall\u00eb; dhe mori rrug\u00ebn djathtas hotelit drejt\u00a0Via Veneto-s.<\/p>\n
Po ecte n\u00eb krahun e majt\u00eb, por rruga q\u00eb do t\u00eb p\u00ebrshkonte deri te hoteli i p\u00eblqente jasht\u00eb mase dhe e b\u00ebnte shpesh, q\u00eb nga sheshi\u00a0Barberini\u00a0e deri te muri i Rom\u00ebs, edhe pse ishte e gjitha n\u00eb ngjitje, n\u00eb nj\u00eb si t\u00eb p\u00ebrpjet\u00eb t\u00eb vog\u00ebl e t\u00eb k\u00ebndshme, \u201cpor n\u00eb nj\u00eb ngjitje t\u00eb bukur\u201d, thoshte ajo ngaher\u00eb me mend sa her\u00eb q\u00eb kalonte aty, kurse p\u00ebr sot kishte prenotuar nj\u00eb dhom\u00eb t\u00eb mir\u00eb n\u00eb hotel\u00a0Flora, se i p\u00eblqente ai hotel. Por edhe gjyshi i vdekur, sa her\u00eb vinte, aty rrinte, aty, se e t\u00ebrhiqte shum\u00eb bari i tij.<\/p>\n
Ishte duke ecur me hap t\u00eb zakonsh\u00ebm dhe i kaloi nd\u00ebrkoh\u00eb me radh\u00eb t\u00eb gjitha hotelet e famshme: edhe hotelin\u00a0Imperial, edhe hotelin\u00a0Majestik, edhe\u00a0Grand Hotel Palas, por kur kaloi te\u00a0Grand Hotel Exelsior, e ndjeu q\u00eb at\u00eb hotel, edhe pse nuk kishte qen\u00eb ndonj\u00ebher\u00eb brenda, e p\u00eblqente ve\u00e7an\u00ebrisht. Pas pak kaloi p\u00ebrball\u00eb me\u00a0Cafe de Paris, dhe vijoi t\u00eb ecte p\u00ebrgjat\u00eb rrug\u00ebs\u00a0Veneto.<\/p>\n
Gjithmon\u00eb vinte k\u00ebtu dhe ecte n\u00ebp\u00ebr k\u00ebt\u00eb rrug\u00eb se i p\u00eblqente, por k\u00ebt\u00eb zakon ia kishte \u00e7uar n\u00eb mend i dashuri i saj enigmatik; ai q\u00eb s\u00ebrish e kujtoi n\u00eb k\u00ebto \u00e7aste, por q\u00eb e dinte se realisht \u201cnuk kishte nj\u00eb stacion pritjeje\u201d. \u201cDo ta kap ndonj\u00eb dit\u00eb!\u201d, tha me pak nerv, edhe pse e dinte q\u00eb deri tani nuk kishte fare nj\u00eb lajm prej tij se ku mund t\u00eb ndodhej: \u201cn\u00eb hap\u00ebsir\u00eb ndoshta, tej n\u00eb qiell\u201d, tha me pak z\u00eb, dhe vijoi t\u00eb ecte drejt hotel\u00a0Flor\u00ebs, sepse e ndjeu q\u00eb ishte af\u00ebr tij, kurse t\u00eb dashurin e \u201chumbur\u201d gjithsesi \u201ce kam si model\u201d, tha me vete, mbylli syt\u00eb, dhe vijoi rrug\u00ebn duke kujtuar \u00e7aste dashurie me t\u00eb; k\u00ebshtu b\u00ebnte gjithmon\u00eb.<\/p>\n
I pa me kast t\u00eb gjitha kalimet e bukura si tunele t\u00eb vogla t\u00eb murit t\u00eb madh romak, i t\u00ebri po n\u00eb tull\u00eb t\u00eb kuq\u00ebrremt\u00eb dhe shum\u00eb i trash\u00eb. Ndenji pak p\u00ebrpara murit, por para se t\u00eb hynte n\u00eb hotel, u kujtua plot emocion se aty ishte puthur para disa vjet\u00ebsh me t\u00eb dashurin e saj enigmatik e t\u00eb ikur. Ishin puthur para sesa t\u00eb hynin n\u00eb hotel, q\u00eb t\u00eb dy kapur p\u00ebrdore dhe, aty p\u00ebr aty, sikur d\u00ebgjoi z\u00ebrin e Thomait duke i th\u00ebn\u00eb: \u201cK\u00ebt\u00eb mur e ka nd\u00ebrtuar perandori Marc Aurel\u201d. Por psher\u00ebtiu, ktheu kok\u00ebn nga porta e madhe e hotelit dhe b\u00ebri djathtas p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb hotel\u00a0Flora.<\/p>\n
Gjithmon\u00eb k\u00ebtu e takonte Maksin dhe i p\u00eblqente sa her\u00eb flinte me t\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb hotel. Femrat e p\u00eblqejn\u00eb ose e neveritin nj\u00eb gjum\u00eb dashurie n\u00eb nj\u00eb hotel; sepse ai duhet t\u00eb kryhet n\u00eb luksin e hotelit, por edhe me bised\u00ebn q\u00eb do t\u2019i krijoj\u00eb i dashuri. Duhet t\u00eb bashkohet luksi i hotelit me eleganc\u00ebn e bised\u00ebs krijuese t\u00eb t\u00eb dashurit, me elokuenc\u00eb, tregim erotik, humorin dhe krijimin e nj\u00eb ngjarjeje q\u00eb duhet t\u2019i p\u00ebrmbaj\u00eb brenda vetes t\u00eb gjitha. Nj\u00ebra nga k\u00ebto sikur t\u00eb mungoj\u00eb, ajo \u00ebsht\u00eb e paplot\u00ebsuar, sepse gruaja d\u00ebgjon n\u00ebn efekt erotik p\u00ebr t\u00eb rritur mas\u00ebn e epshit q\u00eb ajo k\u00ebrkon t\u00eb grumbulloj\u00eb; dhe pastaj t\u00eb vijoj\u00eb e ta l\u00ebshoj\u00eb n\u00ebp\u00ebr orgazma.<\/p>\n
\u201cPo nuk ka bised\u00eb nuk ka dashuri\u201d, kishte th\u00ebn\u00eb ajo q\u00eb her\u00ebt n\u00eb mosh\u00ebn e par\u00eb t\u00eb dashuris\u00eb; menj\u00ebher\u00eb pasi kishte lexuar n\u00eb italisht librin e preferuar t\u00eb Thomait\u00a0Seksi dhe Karakteri, t\u00eb psikanalistit gjerman Otto Weininger dhe k\u00ebsaj i p\u00ebrmbahej gjithmon\u00eb. \u201cKy \u00ebsht\u00eb libri me t\u00eb cilin ishte dashuruar e gjith\u00eb elita e viteve tridhjet\u00eb n\u00eb Tiran\u00eb, at\u00eb t\u00eb cil\u00ebn e vrau t\u00eb gjith\u00ebn regjimi komunist\u201d, i pat th\u00ebn\u00eb disa her\u00eb Thomai p\u00ebr librin\u00a0Seksi dhe Karakteri\u00a0t\u00eb Vainigrerit, dhe Silvi, duke hyr\u00eb n\u00eb hotel tha s\u00ebrish: \u201cPa bised\u00eb nuk ka dashuri\u201d.<\/p>\n
Por hotel\u00a0Flora, ishte klasik, i bukur dhe me histori t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb, t\u00eb cil\u00ebn ajo e kishte d\u00ebgjuar nga i gjyshi; dhe nga disa moshatar\u00eb t\u00eb tij shqiptar\u00eb q\u00eb bashk\u00eb i kishin takuar n\u00eb Rom\u00eb para dy vjet\u00ebsh.<\/p>\n
Po ecte nd\u00ebrkaq n\u00eb hapat e fundit p\u00ebr t\u2019u futur n\u00eb hotel, por, kot, sesi iu kujtua Roma e lasht\u00eb; ndoshta nga muri ose nga vet\u00eb Mark Aureli. Jo, n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ashtu i ndodhte gjithmon\u00eb, q\u00ebkurse kish qen\u00eb pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7. \u201cPor nuk m\u00eb lidh kjo me Rom\u00ebn\u201d, tha dikur dhe vijoi ecjen tani p\u00ebr t\u00eb kaluar t\u00eb dyja dyert e m\u00ebdha t\u00eb xhamta e t\u00eb hynte n\u00eb hollin e hotelit, gjith\u00eb duke kujtuar recitimet n\u00eb latinisht q\u00eb b\u00ebnte shpesh Thomai t\u00eb dielave, kur lexonte bibl\u00ebn me z\u00eb dhe recitonte latinisht\u00a0Ciceronin\u00a0n\u00eb filipiket e tij, dhe disa fjalime t\u00eb Cezarit. \u201cK\u00ebtu kan\u00eb kaluar t\u00eb dy edhe Ciceroni edhe Cezari\u201d, tha kur shtyu der\u00ebn e jashtme t\u00eb hotelit q\u00eb t\u00eb rrotullohej, \u201cja, n\u00eb k\u00ebt\u00eb rrug\u00eb\u201d, mendoi prap\u00eb p\u00ebr ta, por, sapo ta kalonte hollin, e dinte q\u00eb do t\u00eb merrte djathtas p\u00ebr t\u2019u futur n\u00eb restorantin e vog\u00ebl, dhe me shum\u00eb luks e klas t\u00eb atij hoteli.<\/p>\n
Holli dhe bari ishin tek-tuk me klient\u00eb q\u00eb po pinin di\u00e7ka, se ora kishte kaluar nga 13:00, dhe kolltuk\u00ebt q\u00eb gjendeshin rrotull oxhakut ishin t\u00eb paz\u00ebn\u00eb, por ajo tani nuk u kthye majtas p\u00ebr t\u00eb shkuar te oxhaku, por djathtas dhe, pasi e kaloi barin luksoz q\u00eb e kishte gjithmon\u00eb djathtas saj, u fut ngadal\u00eb n\u00eb restorant.<\/p>\n
Porsa hyri atje, ajo harroi gjith\u00e7ka, sepse mendja nisi t\u2019i punoj\u00eb n\u00eb nj\u00eb tjet\u00ebr drejtim; befas i ishte kthyer mbrapsht tani dhe ndiente ca gj\u00ebra t\u00eb paimagjinuara asnj\u00ebher\u00eb, t\u00eb cilat sikur i rrinin si avull n\u00eb kok\u00eb. Ishte krejt e pavendosur p\u00ebr at\u00eb q\u00eb duhej t\u00eb b\u00ebnte tani e m\u00eb tej, prandaj.<\/p>\n
Iu kujtua nd\u00ebrkaq edhe dita e par\u00eb, kur kish zbritur nga taksia q\u00eb e kishte sjell\u00eb prej Aeroportit t\u00eb Fiumi\u00e7inos, n\u00eb\u00a0Via Nomentana; sepse kishte dashur at\u00ebher\u00eb t\u00eb vijonte studimet n\u00eb Universitetin Ljuis q\u00eb ndodhej n\u00eb at\u00eb rrug\u00eb. Por pas disa dit\u00ebsh i qe nd\u00ebrruar mendja, dhe n\u00eb fund ishte regjistruar p\u00ebr t\u00eb vijuar kurset e thelluara t\u00eb gjuh\u00ebs italiane. Koha i dukej jo shum\u00eb e gjat\u00eb, vet\u00ebm tre vjet e gjysm\u00eb, por po i ngjante sikur t\u00eb kishin kaluar vet\u00ebm tre muaj. Prandaj e ndiente se nga Roma nuk duhej ikur.<\/p>\n
\u201cKu do t\u00eb shkoj n\u00eb Shqip\u00ebri!\u201d, tha duke pritur kamerierin, dhe e mendoi se jurisprudenca shqiptare ishte krejt primitive dhe e paformuar, sepse klasa e jurist\u00ebve ishte e gjitha e goditur nga nj\u00eb reform\u00eb pa fare sistem. Kishte lexuar disa tekste q\u00eb ia kishin dh\u00ebn\u00eb me rast shoqet e veta q\u00eb studionin nd\u00ebrkoh\u00eb n\u00eb Tiran\u00eb p\u00ebr jurisprudenc\u00eb dhe menj\u00ebher\u00eb ndjeu nj\u00eb si goditje q\u00eb e detyroi ta l\u00ebr\u00eb fare at\u00eb mendim, sepse nuk ia vlente. Ajo donte t\u00eb b\u00ebnte nj\u00eb karrier\u00eb juridike, por vendi i saj nuk ia afronte, edhe pse e ndiente si gravitetin e saj. Se k\u00ebshtu kishte th\u00ebn\u00eb gjithmon\u00eb, nj\u00eblloj si Sofia: \u201cTirana \u00ebsht\u00eb graviteti yn\u00eb\u201d.<\/p>\n
Nd\u00ebrkoh\u00eb kujtoi se Thomai i pati th\u00ebn\u00eb n\u00eb fillimet e saj se \u201cn\u00eb Shqip\u00ebri ka nj\u00eb vakum p\u00ebr jurist\u00eb; prandaj kjo sfer\u00eb profesioni p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb do t\u00eb pushtohet nga t\u00eb paaft\u00eb dhe t\u00eb korruptuar\u201d. Po e ndiente nd\u00ebrkaq si t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, sepse e kish par\u00eb vet\u00eb n\u00eb Shqip\u00ebri gjendjen e jurisprudenc\u00ebs kur shkoi me mendimin se mos gjente di\u00e7ka p\u00ebr tez\u00ebn e vet q\u00eb i duhej t\u00eb mbronte gjat\u00eb k\u00ebtij viti; por kjo ishte e pamundur: gjith\u00e7ka ishte n\u00eb nj\u00eb gjendje krejt profan\u00eb si arsye dhe e mjer\u00eb si drejt\u00ebsi. \u201cDrejt\u00ebsia \u00ebsht\u00eb ende larg n\u00eb Shqip\u00ebri; prandaj \u00ebsht\u00eb e kot\u00eb t\u00eb mendoj p\u00ebr t\u00eb punuar atje\u201d, i tha ajo Sofis\u00eb para nj\u00eb muaji, dhe Sofia nuk i ktheu p\u00ebrgjigje; n\u00eb nj\u00eb koh\u00eb q\u00eb ajo e dinte se e bija kishte t\u00eb drejt\u00eb.<\/p>\n
Gjendja e pavendosur \u00ebsht\u00eb humbje kohe, sepse \u00ebsht\u00eb nj\u00eb moment morboz, por ajo nuk e kuptonte dot, prandaj sikur fliste n\u00eb jerm. Pa or\u00ebn dhe u kujtua se kishte ardhur n\u00eb restorant gjysm\u00eb ore m\u00eb p\u00ebrpara. \u201cS\u2019ka gj\u00eb\u201d, tha n\u00ebp\u00ebr dh\u00ebmb\u00eb me pak z\u00eb, teksa rrinte e ulur n\u00eb nj\u00eb tryez\u00eb q\u00eb iu duk si m\u00eb e vetmuara. Kishte marr\u00eb nd\u00ebrkoh\u00eb gazet\u00ebn\u00a0Corriere della Sera, dhe e hapi p\u00ebr ta lexuar. Pas pak \u00e7astesh, i erdhi kamerieri:<\/p>\n
\u2012\u00a0Un apperitivo, \u2012 i tha kamerierit, dhe vijoi t\u00eb lexonte nj\u00eb fjalim t\u00eb Juliano Amatos n\u00eb Parlamentin italian.<\/p>\n
Iu kujtua se kishte dashur disa her\u00eb t\u00eb shkonte e ta d\u00ebgjonte Amaton n\u00eb ndonj\u00eb leksion n\u00eb Universitetin Ljuis, sepse atje ai jepte t\u00eb drejt\u00ebn kushtetuese, por nuk kishte pasur rast q\u00eb ta ndiqte, edhe pse kish shkuar disa her\u00eb. Pastaj e la gazet\u00ebn dhe filloi t\u00eb gjerbte nga pak Martini t\u00eb bardh\u00eb te gota e vog\u00ebl q\u00eb sapo ia kishte sjell\u00eb kamerieri.<\/p>\n
Befas vuri re se p\u00ebrball\u00eb kishte nj\u00eb burr\u00eb rreth t\u00eb dyzetave, me shpatulla t\u00eb gjera dhe i veshur me stil anglez, q\u00eb po e shihte me k\u00ebrsh\u00ebri. E kuptoi menj\u00ebher\u00eb q\u00eb ai po e shihte si me ngulm, por k\u00ebsaj nuk i b\u00ebhej q\u00eb t\u2019ia zgjaste. \u201cKur pret t\u00eb dashurin\u201d, i kishte th\u00ebn\u00eb nj\u00eb shoqeje dikur, \u201cnuk duhet t\u00eb shoh\u00ebsh asnj\u00eb mashkull tjet\u00ebr\u201d. Por qeshi n\u00eb \u00e7ast, sepse iu duk si budallall\u00ebk, dhe prandaj me takt ia hodhi syt\u00eb. N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb i p\u00eblqeu, por nuk krijoi asnj\u00eb mendim, edhe pse ishte i veshur me stil t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb, jo si italian, por si nj\u00eb person q\u00eb nuk kishte lidhje as me\u00a0Armanin\u00a0dhe as me\u00a0Valentinon.<\/p>\n
\u201cNuk \u00ebsht\u00eb italian\u201d, mendoi, dhe e kapi nj\u00eb k\u00ebrsh\u00ebri fem\u00ebrore q\u00eb nuk dihej nga i vinte: nga rrobat e veshura apo nga paraqitja e tij! Kish shum\u00eb gjasa t\u00eb ishte nga afekti q\u00eb i dha si burr\u00eb. Kishte nj\u00eb vit q\u00eb ajo iu thosh\u00a0uomo\u00a0burrave t\u00eb pash\u00ebm q\u00eb kishin nj\u00eb statur\u00eb t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb burri ose mashkulli, ashtu si\u00e7 i p\u00eblqente asaj. E pa s\u00ebrish, ndenji pak dhe e pa prap\u00eb, por k\u00ebt\u00eb her\u00eb nga stili e pikasi q\u00eb ishte artist. Nuk rrinte dot pa ia hedhur v\u00ebshtrimin, prandaj i hidhte syt\u00eb shpesh nga ai; ashtu b\u00ebnte edhe tjetri.<\/p>\n
Silvi ishte veshur shum\u00eb holl\u00eb dhe jo pa kast; ishte e nd\u00ebrtuar tamam p\u00ebr ta par\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt. Se\u00e7 kishte nj\u00eb ndjesi t\u00eb brendshme q\u00eb e prekte gjith\u00eb at\u00eb dit\u00eb p\u00ebr t\u2019u veshur leht\u00eb, disi e zbuluar, q\u00eb t\u00eb dukej ashtu si\u00e7 i p\u00eblqente vet\u00eb shpesh ta shihte veten para se t\u00eb shkonte tek i dashuri. \u201cDua ta p\u00eblqej un\u00eb veten n\u00eb fillim, pastaj t\u00eb m\u00eb p\u00eblqej\u00eb ai q\u00eb do t\u00eb m\u00eb puth\u00eb\u201d, kishte th\u00ebn\u00eb gjithmon\u00eb, dhe k\u00ebsaj i ishte p\u00ebrmbajtur.<\/p>\n
Kurse burri q\u00eb kishte p\u00ebrball\u00eb, po e shihte sikur do ta puthte, ishte shum\u00eb i hapur dhe me sy t\u00eb qeshur, me nj\u00eb fytyr\u00eb t\u00eb gjer\u00eb si aktor\u00ebt e filmave uest, di\u00e7ka e till\u00eb, dhe veshur me ngjyra disi teatrore, q\u00eb i jepnin v\u00ebshtrimit t\u00eb tij nj\u00eb t\u00ebrheqje t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb but\u00ebsie dhe force nj\u00ebher\u00ebsh. Edhe kjo e v\u00ebshtroi gjat\u00eb, dy her\u00eb rresht, dhe ai e ndryshoi \u00e7ehren e fytyr\u00ebs, madje edhe v\u00ebshtrimin.<\/p>\n
Nga fytyra u duk sikur i dha asaj nj\u00eb buz\u00ebqeshje t\u00eb leht\u00eb q\u00eb iu shp\u00ebrhap nga buz\u00ebt n\u00ebp\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb fytyr\u00ebn.<\/p>\n
Befas ajo pa or\u00ebn, kur personi q\u00eb u ngrit nd\u00ebrkaq po i jepte kamerierit nj\u00eb kart\u00ebvizit\u00eb ngjyr\u00eb kafe t\u00eb err\u00ebt, duke i th\u00ebn\u00eb di\u00e7ka me z\u00eb t\u00eb ul\u00ebt dhe si vjedhurazi n\u00eb ecje dhe pa e kthyer kok\u00ebn fare nga Silvi, e cila sikur mbeti disi bosh me largimin e tij: u ndodh befas midis dy ndjesive. Nuk po dinte se cila ndjenj\u00eb po fitonte: d\u00ebshira q\u00eb t\u2019i vinte sa m\u00eb par\u00eb i dashuri, apo pezmi i leht\u00eb q\u00eb i la fakti i largimit t\u00eb burrit. Por nuk zgjati shum\u00eb me k\u00ebt\u00eb gjendje, sepse aty p\u00ebr aty erdhi kamerieri dhe me nj\u00eb italishte, q\u00eb Silvit iu duk si me aksent francez, duke i zgjatur kart\u00ebvizit\u00ebn, i tha:<\/p>\n
\u2012 Ma dha k\u00ebt\u00eb kart\u00ebvizit\u00eb p\u00ebr ju pak \u00e7aste m\u00eb par\u00eb zot\u00ebria q\u00eb ishte ulur te tavolina k\u00ebtu p\u00ebrball\u00eb jush, \u2012 dhe ia zgjati dor\u00ebn p\u00ebr t\u2019ia dh\u00ebn\u00eb. Nd\u00ebrsa Silvi u step s\u00eb brendshmi se nuk po e kuptonte dot \u00e7far\u00eb po ndodhte me t\u00eb n\u00eb ato \u00e7aste dhe, duke marr\u00eb kart\u00ebvizit\u00ebn, e pyeti:<\/p>\n
\u2012 Kush ishte ai?<\/p>\n
\u2012 \u00cbsht\u00eb nj\u00eb regjisor i njohur anglez, \u2012 i tha kamerieri, \u2012 vjen shpesh n\u00eb k\u00ebt\u00eb hotel, \u2012 por nuk ia shprehu emrin se mendoi q\u00eb do t\u00eb ishte m\u00eb e drejt\u00eb ta linte p\u00ebr ta par\u00eb vet\u00eb at\u00eb n\u00eb kart\u00ebvizit\u00ebn q\u00eb i kishte l\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb.<\/p>\n
Aty p\u00ebr aty ajo ia hodhi syt\u00eb shpejt kart\u00ebvizit\u00ebs p\u00ebr t\u2019i par\u00eb emrin, ende pa ikur kamerieri. Erik Garner lexoi, dhe nuk e kuptoi pse befas kujtoi Erik Kleptonin, k\u00ebng\u00ebtarin e njohur, por dhe kitaristin e famsh\u00ebm anglez, dy k\u00ebng\u00eb t\u00eb t\u00eb cilit i kishte d\u00ebgjuar p\u00ebrgjat\u00eb atij m\u00ebngjesi para se t\u00eb shkonte n\u00eb provim. \u201c\u00c7far\u00eb koincidence!\u201d K\u00ebshtu mendoi menj\u00ebher\u00eb dhe buz\u00ebqeshi leht\u00eb, nd\u00ebrsa e kuptoi q\u00eb me v\u00ebshtrimet e tyre ata t\u00eb dy e kishin kaluar cakun e nj\u00eb flirti t\u00eb zakonsh\u00ebm.<\/p>\n
Megjithat\u00eb, ashtu e ulur, pasi futi kart\u00ebvizit\u00ebn n\u00eb \u00e7ant\u00ebn e saj, ajo pa or\u00ebn dhe mendoi se Maksi ishte duke ardhur, por nuk u zgjat m\u00eb tej, se sikur ishte si e dyzuar, ndon\u00ebse deri n\u00eb ato \u00e7aste e cyste ideja q\u00eb t\u00eb l\u00ebviznin at\u00eb pasdite, dhe pse e kishte prenotuar dhom\u00ebn n\u00eb hotel q\u00eb n\u00eb m\u00ebngjes. Po i p\u00eblqente q\u00eb t\u00eb shkonte me Maksin n\u00eb ndonj\u00eb dhom\u00eb hoteli larg Rom\u00ebs, k\u00ebt\u00eb po mendonte n\u00eb \u00e7astet para sesa t\u2019i vinte kart\u00ebvizita, sepse kishte nj\u00eb d\u00ebshir\u00eb q\u00eb e shtynte drejt udh\u00ebtimit.<\/p>\n
K\u00ebshtu e kish pasur ajo g\u00ebzimin gjithmon\u00eb, me nj\u00eb p\u00ebrzierje d\u00ebshirash t\u00eb dyzuara: donte t\u00eb b\u00ebrtiste her\u00eb pas here dhe t\u00eb ishte n\u00eb udh\u00ebtim, n\u00eb nj\u00eb udh\u00ebtim t\u00eb gjat\u00eb me t\u00eb dashurin e t\u00eb b\u00ebnte dashuri n\u00eb makin\u00eb duke ecur, sidomos nat\u00ebn. \u201cK\u00ebt\u00eb do t\u2019i k\u00ebrkoj edhe sot\u201d, mendoi, por befas kujtoi s\u00ebrish regjisorin q\u00eb sapo ishte ngritur nga vendi, dhe prap\u00eb e hoqi mendjen nga ai, menj\u00ebher\u00eb, a thua se ishte duke shkelur n\u00eb nj\u00eb tok\u00eb t\u00eb frikshme.<\/p>\n
Pse vall\u00eb e mendonte k\u00ebshtu befas regjisorin, a mos ndoshta po k\u00ebshtu lindin ca marr\u00ebdh\u00ebnie t\u00eb befta q\u00eb vijn\u00eb me vrull dhe ikin fshehurazi si pa zhurm\u00eb; apo kishte nj\u00eb di\u00e7 krejt tjet\u00ebr q\u00eb zuri vend ngultas me aq pak koh\u00eb dhe vet\u00ebm me v\u00ebshtrim? Ja, te kjo pyetje, mu k\u00ebtu i q\u00ebndronte enigma q\u00eb e afronte dhe e largonte me mendje nga portreti i Erik Garnerit dhe q\u00eb thoshte me vete: \u201cv\u00ebrtet?\u201d.<\/p>\n
Por ajo k\u00ebshtu e kish pasur gjithmon\u00eb zakonin e nism\u00ebs s\u00eb nj\u00eb dashurie t\u00eb re: me nj\u00eb v\u00ebshtrim ndez\u00ebs n\u00eb fillim, q\u00eb i mbetej n\u00eb mend pastaj, dhe me nj\u00eb shtys\u00eb t\u00eb brendshme q\u00eb e nxiste p\u00ebr t\u2019u puthur me t\u00eb, sepse i zienin buz\u00ebt.<\/p>\n
Tamam k\u00ebshtu i kishte ndodhur edhe sot, dhe sakaq kishte n\u00eb xhep edhe kart\u00ebvizit\u00ebn e tij. P\u00ebrmendi edhe nj\u00eb her\u00eb emrin \u201cErik\u201d, n\u00ebp\u00ebrdh\u00ebmbi ngadal\u00eb, dhe s\u00ebrish ndjeu di\u00e7ka.<\/p>\n
Ndoshta tani e kishte kapur prap\u00eb d\u00ebshira e saj e beht\u00eb, \u201csi n\u00eb ca romane moderne q\u00eb kan\u00eb vet\u00ebm seks dhe e vendosin gruan t\u00eb rrij\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebn e t\u00eb mendoj\u00eb p\u00ebr seks e dashuri\u201d, tha me vete, buz\u00ebqeshi pa vet\u00ebdije dhe pa nga dera se ishte tamam koha q\u00eb duhej t\u00eb vinte Maksi.<\/p>\n
Ishte e tensionuar, si\u00e7 duket tek ardhja e Maksit dhe prezenca e tij n\u00eb bised\u00eb, e kishte shpres\u00ebn t\u00eb dilte nga nj\u00eb gjendje q\u00eb po e ang\u00ebshtonte. Nuk e mendonte cok k\u00ebshtu, por vet\u00ebm e ndiente, a thua se po ndodhej n\u00eb nj\u00eb rrezik.<\/p>\n
Ajo tani ishte e pushtuar nga v\u00ebshtrimi i Erikut, por s\u00eb brendshmi nuk e d\u00ebshironte q\u00eb t\u00eb ishte e plot\u00eb, sepse n\u00eb fakt ishte duke pritur nj\u00eb tjet\u00ebr. Tani e ndiente se ishte sak n\u00eb dehjen flirtuese t\u00eb nj\u00eb gruaje q\u00eb po pret t\u00eb dashurin apo burrin e saj, por ka flirtuar me afsh me nj\u00eb tjet\u00ebr, gjendje kjo e cila nuk mund t\u2019i ik\u00eb asaj po nuk u shtri me t\u00eb dashurin apo me burrin e vet. Por q\u00eb n\u00eb fakt i p\u00eblqen \u00e7do gruaje t\u00eb bukur, q\u00eb e ndien flirtimin si pjes\u00eb t\u00eb jet\u00ebs s\u00eb saj aktive.<\/p>\n
N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, kjo \u00ebsht\u00eb natyra e gruas q\u00eb dashuron dik\u00eb dhe flirton befas me nj\u00eb tjet\u00ebr, i cili i ka dh\u00ebn\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb e v\u00ebshtrimit. K\u00ebtu kishte mbetur: te k\u00ebnaq\u00ebsia e v\u00ebshtrimit. Por, \u201ck\u00ebnaq\u00ebsia e v\u00ebshtrimit \u00ebsht\u00eb e vetmja gj\u00eb q\u00eb kemi n\u00eb ndjenj\u00ebn ton\u00eb erotike\u201d, i pati th\u00ebn\u00eb Sofia para disa muajsh. Ajo kishte tre vjet q\u00eb fliste hapur me vajz\u00ebn e saj p\u00ebr \u00e7\u00ebshtjet e ndjenj\u00ebs dhe t\u00eb dashuris\u00eb s\u00eb gruas.<\/p>\n
\u00cbsht\u00eb e vetmja rrjedh\u00eb e bukur q\u00eb sikur e deh, por q\u00eb me raste kjo \u00ebsht\u00eb sak gjendja e v\u00ebshtrimit t\u00eb nxeht\u00eb erotik t\u00eb Silvan\u00ebs, q\u00eb her\u00eb-her\u00eb e \u00e7onte deri n\u00eb nj\u00eb orgaz\u00ebm t\u00eb leht\u00eb. Dhe ajo k\u00ebt\u00eb e ndiente si k\u00ebnaq\u00ebsi seksuale, por edhe si nj\u00eb p\u00ebrjetim artistik t\u00eb s\u00eb bukur\u00ebs. Kjo n\u00eb fakt e \u201cvarroste\u201d at\u00eb, sa her\u00eb q\u00eb e kapte dhe ajo dilte nga \u201cvarri\u201d, dhe prap\u00eb e donte.<\/p>\n
Ishte duke menduar n\u00eb k\u00ebt\u00eb rrjedh\u00eb t\u00eb dyzuar, kur e pa Maksin p\u00ebrpara tryez\u00ebs s\u00eb saj, teksa ai i tha:<\/p>\n
\u2012 E dashur, shum\u00eb e hutuar po m\u00eb dukesh! Mos e ke nga vonesa ime? \u2012 Dhe ajo u habit sesi ai mbiu papritur aty n\u00eb nj\u00eb koh\u00eb q\u00eb ajo po andej i kish pasur syt\u00eb.<\/p>\n
Silvi u ngrit menj\u00ebher\u00eb, iu afrua n\u00eb krah\u00eb dhe e puthi pa i th\u00ebn\u00eb asgj\u00eb. Ndjeu sakaq nj\u00eb si drithm\u00eb t\u00eb brendshme q\u00eb i p\u00eblqeu dhe u ul\u00ebn q\u00eb t\u00eb dy pran\u00eb nj\u00ebri-tjetrit.<\/p>\n
\u2012 I mbarove m\u00eb n\u00eb fund provimet! \u2012 i tha Maksi, sapo u ul n\u00eb karrigen e tij p\u00ebrball\u00eb saj.<\/p>\n
\u2012 Po i dashur, sot i mbylla, dhe ti e di q\u00eb un\u00eb t\u00eb telefonova ty t\u00eb parit.<\/p>\n
Por foli ca si me p\u00ebrtim, dhe jo shum\u00eb e qart\u00eb n\u00eb z\u00eb. Kurse n\u00eb fund i tha: \u2013 Po ndihem shum\u00eb e lodhur.<\/p>\n
I kishte dh\u00ebn\u00eb atij tjetrit t\u00eb kuptuar, se, ashtu si\u00e7 ishte hutimi i saj n\u00eb ato \u00e7aste, kishte si shtys\u00eb di\u00e7ka t\u00eb pakuptueshme q\u00eb mund t\u00eb kishte shkak tensionin e pasprovimit.<\/p>\n
N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb hutimi i saj vinte nga nj\u00eb presion i brendsh\u00ebm i nj\u00eb gruaje t\u00eb afektuar. Po sa r\u00ebnd\u00ebsi kishte kjo p\u00ebr momentin! Kurse Maksi qeshi se e besoi, jo pa nj\u00ebfar\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsie q\u00eb hutimi i saj i takonte atij. Kjo n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ishte nj\u00eb nga ato k\u00ebnaq\u00ebsit\u00eb q\u00eb ka \u00e7do mashkull mendjeleht\u00eb kur mendon se, ajo q\u00eb dashuron ai, gjith\u00eb dit\u00ebn mendon p\u00ebr t\u00eb.<\/p>\n
\u2012 Jo, \u00e7ne? \u2012 tha ajo. \u2012 E kam nga g\u00ebzimi q\u00eb m\u00eb dha befas nj\u00eb fund q\u00eb e prisja me padurimin e nj\u00eb t\u00eb burgosuri, si liri: ti e di, un\u00eb sot i mbylla studimet e bachelor-it dhe kjo s\u2019\u00ebsht\u00eb pak. Apo jo?<\/p>\n
Ajo q\u00ebndroi pak, duke e par\u00eb at\u00eb drejt e n\u00eb sy, dhe pastaj vazhdoi: \u2012 Por ende nuk e kam njoftuar as Sofin\u00eb p\u00ebr provimin e fundit, e kjo sigurisht q\u00eb m\u00eb bezdis.<\/p>\n
T\u00eb \u00ebm\u00ebs ajo i ka folur gjithmon\u00eb n\u00eb em\u00ebr, q\u00eb s\u00eb vogli.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Avokati i njohur Spartak Ngjela rikthehet n\u00eb sken\u00ebn letrare me romanin \u201cHakmarrja e nj\u00eb gruaje\u201d. Historia e nj\u00eb prej femrave m\u00eb t\u00eb bukura t\u00eb Tiran\u00ebs s\u00eb dikurshme e cila vendos t\u00eb vras\u00eb p\u00ebrdhunuesin e saj. (Pjes\u00eb nga libri) T\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb ishin ulur n\u00eb at\u00eb bar at\u00eb paradite, e shihnin Sofie Raskun q\u00eb tani […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2466,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"footnotes":""},"categories":[14,15],"tags":[],"yoast_head":"\n