<\/ins><\/p>\n <\/ins><\/p>\n <\/ins><\/p>\n <\/ins><\/p>\n <\/ins><\/p>\n <\/ins><\/div>\n \u201cUn\u00eb mendova: tani filloi dhe nuk do t\u00eb p\u00ebrfundoj\u00eb m\u00eb, do t\u00eb ket\u00eb raste pa fund. Pacienti i par\u00eb mb\u00ebrriti n\u00eb 21 shkurt, pastaj vdiq. Mbr\u00ebmjen e 1 Marsit po trajtoja djalin e tij i cili ishte n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn gjendje. Un\u00eb menj\u00ebher\u00eb pata perceptimin se p\u00ebrhapja ishte e shpejt\u00eb<\/p>\n Pritej kaq shum\u00eb?<\/strong><\/p>\n \u201cPo, n\u00eb kok\u00ebn time un\u00eb menj\u00ebher\u00eb mendova se duhet t\u00eb mbyllim gjith\u00e7ka, se duhej t\u00eb b\u00ebhej nj\u00eb zon\u00eb e kuqe. At\u00eb t\u00eb Diel\u00eb mezi prisja mbarimin e turnit, por ka nje protokoll qe duhet zbatuar, duhet te besh dush me sapun dezifektant pastaj me ate te zakoshem. Une po dridhesha ne dush.<\/p>\n Kur e kuptuat se mund t\u00eb ishte koronavirus?<\/strong><\/p>\n T\u00eb h\u00ebn\u00ebn u zgjova dhe nuk pata ethe. N\u00eb mbr\u00ebmje per gjysme ore me shkoi n\u00eb 38.8. Gj\u00ebja q\u00eb m\u00eb frik\u00ebsoi pak ishte se nuk ndjehesha i lodhur. Ethet bakteriale te hedhin n\u00eb tok\u00eb, ajo virale jo<\/p>\n Dhe ti nise te dyshoje<\/strong><\/p>\n Temperatura nuk zbriti me paracetamol. Shkoi mbi 39 dhe e perballova mire, me pas thirra mjekun dhe pas testit doli se isha pozitiv.<\/p>\n Dhe pastaj \u00e7far\u00eb?<\/strong><\/p>\n Un\u00eb u izolova n\u00eb dhom\u00ebn e mysafir\u00ebve, por t\u00eb premten fillova t\u00eb mos merrja frym\u00eb mir\u00eb dhe kur u rendova shkova ne spital. P\u00ebr fat t\u00eb mir\u00eb, ishte liruar ne vend ne terapine intensive. n<\/p>\n Kishit frik\u00eb?<\/strong><\/p>\n Po, nuk kam turp ta them. Kur dola nga sht\u00ebpia, i thash\u00eb lamtumir\u00eb 4 f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb mi dhe mendova se nuk do t\u2019i shoh m\u00eb kurr\u00eb.<\/p>\n Si jetuat n\u00eb spital, si pacient?<\/strong><\/p>\n \u201cMbi t\u00eb gjitha, un\u00eb rizbulova infermieret, njer\u00ebz q\u00eb i njoh shum\u00eb mir\u00eb, por nga nje tjeter kendveshtrim, humaniteti.\u00a0 Si mjek ne p\u00ebrqendroheni te pacienti, nga ana profesionale, dhe e humbet kete pjese. Infermierja q\u00eb hyn me nj\u00eb buz\u00ebqeshje te ndryshon jet\u00ebn, sikur t\u00eb ishit n\u00eb nj\u00eb det t\u00eb ashp\u00ebr dhe ne ate moment studia te mbaroje.<\/p>\n Pse keni makthe nga kaska(pajisja q\u00eb ndihmon pacient\u00ebt t\u00eb marrin frym\u00eb artificialisht per te furnizuar mushkerite)<\/strong><\/p>\n N\u00ebn te ka rrjedhje shum\u00eb t\u00eb shpejt\u00eb t\u00eb ajrit dhe oksigjenit dhe nj\u00eb zhurm\u00eb e vazhdueshme. Te ndihmon t\u00eb marresh frym\u00eb, por ndihesh si i mbytur. Djersitesha dhe mundohesha ta fshija, qe mos te me futej ne sy.<\/p>\n A e ndryshoi kjo p\u00ebrvoj\u00eb perspektiv\u00ebn tuaj?<\/strong><\/p>\n Po, plot\u00ebsisht. Dhe un\u00eb do t\u00eb doja te jepja nje mesazh: e vetmja m\u00ebnyr\u00eb p\u00ebr t\u00eb ndaluar p\u00ebrshkall\u00ebzimin \u00ebsht\u00eb t\u00eb q\u00ebndroni n\u00eb sht\u00ebpi. Ne duhet ta b\u00ebjm\u00eb kete n\u00ebse duam q\u00eb gj\u00ebrat t\u00eb kthehen n\u00eb normalitet edhe ne spitale. Halla ime u shtrua n\u00eb spital k\u00ebto dit\u00eb dhe mbeti n\u00eb dhom\u00ebn e urgjenc\u00ebs p\u00ebr nj\u00eb dit\u00eb e gjysm\u00eb me 88 persona t\u00eb tjer\u00eb para saj.<\/p>\n Si ishte kthimi ne familje?<\/strong><\/p>\n Kam qar\u00eb me lot p\u00ebr 10 minuta dhe u clirova nga gjithcka.\u00a0 Tani do t\u00eb doja t\u00eb kthehesha p\u00ebr t\u00eb ndihmuar, por ende p\u00ebrpiqem t\u00eb q\u00ebndroj n\u00eb k\u00ebmb\u00eb me forcat e mia, sepse kam humbur 6 kilogram\u00eb mase muskulare, pasi nuk mund t\u00eb haja dot. Dje mbarova mjekimin dhe p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb kam ngrene dreke pa pasur ndjesine e te vjellit.<\/p>\n Nje keshille per te semuret?<\/strong><\/p>\n Covid 19 te shkaterron, mbi te gjitha n\u00eb nivelin psikologjik. Ne duhet t\u00eb p\u00ebrpiqemi t\u00eb q\u00ebndrojm\u00eb t\u00eb qet\u00eb, t\u00eb zbrazim nga koka mendimet negative dhe te perqendrohemi vetem ne nje qellim: te kthehemi ne shtepi. Perndryshe frika do ju marre nje pjese te jetes suaj.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Quhet Angelo Vavassori, reanimator ne Bergamo, qe pas betejes se vet me koronavirusin thote mes lotesh: \u201cKisha frik\u00eb se nuk do t\u2019i shihja me f\u00ebmij\u00ebt e mi\u201d. Simptomat e para, ishin ethet e larta, kriza e frym\u00ebmarrjes dhe m\u00eb pas erdhi sh\u00ebrimi: \u00abUn\u00eb kam akoma ankthe nat\u00ebn, por shpresoj t\u00eb kthehem n\u00eb pun\u00eb s\u00eb shpejti.\u00a0Qytetar\u00ebt […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":20224,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"footnotes":""},"categories":[6,3,20,21],"tags":[],"yoast_head":"\n<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n