Disa nga poezitë e zgjedhura të Fatos Arapit E paënderta ime Më duhet një gjysëm ëndrre, E paëndërrta ime. Vë kokën në gjoksin tënd E tani përplasem Te kokë e një tjetri. Më duhet një gjysëm ëndrre. Shigjetat e orës së dorës Tutje i shtyjnë kalimtarët, në ditë të rrëpirta tiranase. Shpirtra jo shpirtra që […]
Continue Reading
Sharl Bodler është konsideruar si i fundmi i romantikëve dhe i pari i modernëve. Ai, mbahet gjithashtu si më i madhi ndër poetët francezë. Lindi me 9 prill 1821 në Paris. Këto janë pak nga pasuria e madhe që ai i trashëgoi letërsisë: «Burrat të cilët dinë të rrinë me gratë janë të njëjtët […]
Continue Reading
O mik, i dashur mik! I sëmurë tashmë lëngoj! Nuk di, kjo dhimbje nga vjen, Era kudo fishkëllen. Mbi fushën e zbrazët gjëmon! Si lëndinat bari në shator, Trurin alkooli pushton! Veshët në kokë më tunden, Si krahë zogu në fluturim Koka nga qafa kërkon të shkëputet. Të rrijë më, s’ka durim. Njeri i zi! […]
Continue Reading
Ty të dua më fort se natyrën, Se natyra e gjallë je vetë, E lirisë ti je shëmbëlltyrë, Por pa ty dhe liria më vret. Ty të dua aq fort i shkujdesur, Sa rrëpira më duket si shteg. Të pamundurën askush s’e ka prekur, Dashuria ime e prek. Ty të dua, të dal’ku të dalë, […]
Continue Reading
Ai po flinte, kur djali zgjati kokën te dera në mëngjes. Frynte kaq shumë erë, saqë barkat nuk kishin dalë në det dhe djalit i kishte dalë gjumi vonë dhe ahere erdhi te kasollja e plakut siç vinte çdo mëngjes. Djali e pa që plaku merrte frymë dhe pastaj pa duart e plakut dhe zuri […]
Continue Reading
– Ç’është jeta për ty? – e pyeta. – Flluska sapuni, – m’u përgjigj. – Po vdekja? – Shpërblimi i jetës! – Ç’është bota? – Një pikë helm në hapësirë! – Ç’është me e kuptuar në Botë? – Vdekja? – Cila është kafsha më e egër? – Njeriu! – Po më e butë? – Ajo […]
Continue Reading
“Serbët. Të saktë, të pamëshirshëm, të përpiktë në tortura”. “Broçkulla. Nuk ke parë çeçenët. Kanë disa thika ata, aq të mprehta saqë, sa hap e mbyll sytë, e gjen veten të therur përtokë, të rrëgjakur.” “Vetëm se këta janë krejt diletantë para liberianëve. Ata të shkulin zemrën nga kraharori dhe ta hanë pa të dalë […]
Continue Reading
DRITËRO AGOLLI “Gri” Shumë ujë gri, shumë qiej gri, Gri në dritare, gri në vetmi, Ikin lejlekët larg në arrati, Shumë ujë gri, shumë qiej gri. Pikojnë strehët melankoli, Shumë strehë gri, shumë pika gri. Postier përtaci vjen në shtëpi Me pallto gri, me letra gri. Hesht pas dritares maçoku i zi, Gazeta […]
Continue Reading
Nga: William Faulkner (fjalimi i tij më 1950, pasi pranon Çmimin Nobel për Letërsi) Përktheu: Granit Zela E ndiej se ky çmim nuk m’u dha mua si njeri, por veprës sime, veprës së një jete blatuar shpirtit njerëzor që vuan në agoni, jo për lavdi, aq më pak për pasuri, por për të krijuar prej […]
Continue Reading
“Dashuria nuk i dhuron, por i jep të gjitha. Ndofta kjo mund të mos jetë e përjetshme, por i përjetshëm mbetet çasti.” “Bilbili i këndon dashurisë, pa e sharë kurrë.” “Dashuria është një libër që e lexojnë të gjithë , por të paktë janë ata që arrijnë deri në faqen e fundit.” “Dashuria nuk mësohet […]
Continue Reading
