“Dhe kështu ajo nis t’i rrëfejë. Roshi jetonte me prindërit, dy motrat dhe vëllanë e vogël, në një fshat në një të tretën e rrugës nga Kabuli për në Bagram. Një të premte, muajin e shkuar, xhaxhai i saj, vëlla i madh i të atit, kishte shkuar për vizitë. Për gati një vit i ati […]
Continue Reading
Ty të dua më fort se natyrën, Se natyra e gjallë je vetë, E lirisë ti je shëmbëlltyrë, Por pa ty dhe liria më vret. Ty të dua aq fort i shkujdesur, Sa rrëpira më duket si shteg. Të pamundurën askush s’e ka prekur, Dashuria ime e prek. Ty të dua, të dal’ku të dalë, […]
Continue Reading
“E dashura ime, mora prej teje një letër që më ka lumturuar. Në të thuhet çdo gjë që një njeri mund t’i thotë një tjetri e sidomos thuhen ato që vetëm ti mund të m’i thuash. Secili nga ne është bërë tashmë aq shumë fat i tjetrit saqë fjalët mund të shkojnë këtu fare pak. E prapësëprapë çdo herë çuditem pa masë dhe jo për gjë, por nga fakti që në një kohë të rrëmujës së madhe, dy jetë kaq të ndryshme që kishin bërë aq […]
Continue Reading
NJË POEMË PËR MIQËSINË SUBLIME Letër e Lasgush Poradecit për Dhimitër Paskon – Mitrush Kutelin (Graz, 22 shkurt 1930) “Sot më zotëron shpirtin letra jote e dytë. Në atë letër ti më lajmëron, i dashur Dhimitraq, se ke në mënt të vish kësaj vere në Poradec: Pra zemra ime u shërua. Pas dhjetë vjetësh humbje, […]
Continue Reading
“Pos brengave të mundshme, një nga shkaqet më njohura të palumturisë, është zilia. Zilia, do të thosha, është njëra ndër pasionet më të përgjithshme dhe më të thella të njeriut. Ajo mund të hetohet lehtë te fëmijët para se të mbushin një vit dhe çdo pedagog kësaj duhet t’i kushtojë kujdesin më të hollë. Në […]
Continue Reading
Qeh erdhën krushqit për me më marrë. Kur vdes kush e përcjellin me karroca deri ke Vorri i Bamit, por edhe kur martohet ndokush e përcjellin me karroca deri në shtëpin e dhandrit. Mos asht martesa sinonim i vdekjes? Për mu edhe për shumë të tjera asht ma e hidhët se vdekja, pse martohemi me […]
Continue Reading
– Asnjë nga bijat nuk do të vijë! – tha Rastinjaku. – Do t’u shkruaj nga një pusullë të dyjave. – Asnjëra! – u përgjigj plaku, duke u ulur shesh. Kanë punë, flenë, nuk do të vijnë. E dija unë. Duhet të vdesësh, që të kuptosh se ç’janë fëmija… Ah, miku im, mos u martoni, […]
Continue Reading
Një sprovë e hershme për Himn të Flamurit nga Eqrem Çabej. Për respekt të pjesëmarrësve të tjerë në konkursin e zhvilluar për himnin, Çabej e pati tërhequr nga gara. Buzë valësh që rreh deti Përmbi shkrepe mijvjeçare Përmbi mal ku sundon shqipja Edhe rrit gjini krenare, Ku jep burri besa-besën E ku vdes si vdiq […]
Continue Reading
Mund të jemi duke bredhur sa andej këtej në një qytet çfarëdo, nëpër vapë, dorë për dore dhe unë duhet ta pikas buzëqeshjen tënde të trishtë e atëherë të të jap një puthje ose të të kap fytyrën e të sajoj një ngërdheshje që të shprehë gëzim. Do vije buzën në gaz dhe dëshira ime […]
Continue Reading
“Deri atëherë kisha menduar se çdo libër flet për gjëra, njerëzore a hyjnore, që janë jashtë librash. Tani po kujtohesha se shpesh librat flasin për libra, a më mirë duket sikur flasin në mes tyre. Në dritën e këtij mendimi, biblioteka m’u duk edhe më shqetësuese. Pra ajo ishte vend i një përshpëritjeje të gjatë […]
Continue Reading
