Shumë vite isha fshehur e kisha pritur dhe ja, më në fund, armiku po vinte në shtëpinë time. E pashë duke ngjitur me zor të përpjetën e asaj suke. Mbante një shkop që, në duart e tij të plakura, nuk mund të ishte armë, por e përdorte për t’u mbështetur. Mezi e dëgjova trokitjen e […]
Continue Reading
“Jo”, tha ai me shpejtësi. “Kurrë. Të mbetemi miq? Pa mundohuni të rritni një kopsht të vogël me trëndafila, mbi hirin e ndjenjave të thyera? Jo, nuk do të funksiononte kurrë për ju, dhe as për mua. Kjo ndodh vetëm pas çështjeve të vogla, dhe duket çdo gjë e rreme. Dashuria nuk duhet të prishet […]
Continue Reading
“Ne të gjithë do të vdesim, të gjithë! Çfarë cirkusi! Vetëm kjo do të duhej të mjaftonte për të na bërë neve ta duam njëri – tjetrin, por jo. Ne jemi të terrorizuar dhe të sheshuar nga çikërrima, jemi të përpirë nga asgjëja.” “Ky ishte edhe problemi me pijen, mendoja, përderisa e zbrazja gotën; Nëse […]
Continue Reading
Kam shikimin tand në shpirt dhe melodinë e pavdekshme të gjakut në pasion. Freskia mëngjesore dhe bari i lagun fryjnë zemrën time të zgjueme nga prania jote në të. Kam shikimin tand në shpirt. Filli i zanit tand depërton gjymtyrët e mija dhe trajtat tua rrijnë të pashlyeme në bebzat e syve të mij, që […]
Continue Reading
Studiuesi dhe profesori i letërsisë, Kristaq Jorgo ka postuar në rrjetin social facebook shqipërimin e një poezie në dorëshkrim të Lagush Poradecit, të cilën poeti e shkroi në gjermanisht. Postimi i plotë i studiuesit Kristaq Jorgo, na njeh me detajet dhe kontekstin e këtij dorëshkrimi të rrallë, të cilin e bëri publik vajza e poetit, […]
Continue Reading
“…Po ç’rëndësi kish! Ajo e lumtur nuk ishte, as kishte qenë ndonjëherë. Nga t’i vinte vallë kjo zbrazësi e jetës, ky kalbëzim i menjëhershëm i gjërave mbi të cilat mbështetej ajo?… Mirëpo në qoftë se kishte diku një njeri të fuqishëm dhe të hijshëm, burrë të vërtetë plot afsh dhe sqimë njëkohësisht, me zemër poeti si […]
Continue Reading
“Duket pothuajse një hakmarrje e ligë e natyrës ndaj njeriut kur vë re se tërë arritjet e teknologjisë, falë të cilave ai ka mundësi të bëhet zot i forcave më misterioze të saj, çorodisin njëherazi shpirtin e tij. Teknologjia s’na ka hedhur mallkim më të keq se sa duke mos na lënë, qoftë edhe për […]
Continue Reading
Arratisur, syrgjynosur, Rraskapitur dhe katosur Po vajtonj pa funt, pa shpresë, Anës Elbë-s, anës Spree-së. Ku e lam’ e ku na mbeti, Vaj-vatani e mjer mileti, Anës detit i palarë, Anës dritës i paparë, Pranë sofrës i pangrënë, Pranë dijes i panxënë, Lakuriq dhe i dregosur, Trup e shpirt i sakatosur. Se ç’e shempnë derbederët, […]
Continue Reading
“Duhet të jesh gjithmonë i dehur. Këtu qëndron gjithë puna; kjo është e vetmja çështje. Për të mos ndier barrën e tmerrshme të Kohës që ju thyen shpinën e ju kërrus drejt tokës, duhet të deheni pa pushim. Po me çfarë? Me verë, me poezi a me virtyt, si të doni. Por, dehuni, ama. Dhe […]
Continue Reading
Pse kemi nevojë të duam dhe të na duan? Nga vijmë? Ku do shkojmë kur të vdesim? Pse vdesim? Cili është qëllimi i jetës sonë? Shumë mendimtarë, filozofë, aktivistë dhe artistë të mëdhenj janë përpjekur për t’iu përgjigjur këtyre pyetjeve gjatë jetës së tyre dhe kanë lënë prapa një trashëgimi të tyre me thënie shumë […]
Continue Reading
