“Kur njeriu flet shumë, e thotë edhe atë që nuk është dashur ta thoshte.” – Cofucious “Ata që din të flasin, flasin shkurt.” – Fyodor Dostoyevsky “Pusho së foluri atëherë kur sheh se ke filluar nxehesh vetë, ose ai me të cilin je duke biseduar. Fjala e pathënë është flori.” – Leo Tolstoy “Askush nuk […]
Continue Reading
“Librat të cilat bota i quan të pamoralshëm, janë librat të cilat e tregojnë turpin e botës.” “Kurrë mos e dashuroni dikë që ju trajton si një njeri të zakonshëm.” “Ju nuk e dashuroni dikë për shkak të pamjes së tyre, për shkak të veshjes ose për shkak të veturave të shtrenja. Ju e dashuroni […]
Continue Reading
“Dhe kështu ajo nis t’i rrëfejë. Roshi jetonte me prindërit, dy motrat dhe vëllanë e vogël, në një fshat në një të tretën e rrugës nga Kabuli për në Bagram. Një të premte, muajin e shkuar, xhaxhai i saj, vëlla i madh i të atit, kishte shkuar për vizitë. Për gati një vit i ati […]
Continue Reading
Nga Veronica Parkes Haremi perandorak i epokës osmane, ishte koleksioni i grave, shërbëtorëve, dhe konkubinave të sulltanit, të cilët ndonjëherë numëroheshin në qindra njerëz. Disa prej tyre ishin aty sa për dekor, disa përdoreshin për prodhimin e trashëgimtarëve, ndërsa të tjerat patën pushtet dhe ndikim të madh. Termi “harem”, të sjell në mendje imazhin e […]
Continue Reading
Ty të dua më fort se natyrën, Se natyra e gjallë je vetë, E lirisë ti je shëmbëlltyrë, Por pa ty dhe liria më vret. Ty të dua aq fort i shkujdesur, Sa rrëpira më duket si shteg. Të pamundurën askush s’e ka prekur, Dashuria ime e prek. Ty të dua, të dal’ku të dalë, […]
Continue Reading
“E dashura ime, mora prej teje një letër që më ka lumturuar. Në të thuhet çdo gjë që një njeri mund t’i thotë një tjetri e sidomos thuhen ato që vetëm ti mund të m’i thuash. Secili nga ne është bërë tashmë aq shumë fat i tjetrit saqë fjalët mund të shkojnë këtu fare pak. E prapësëprapë çdo herë çuditem pa masë dhe jo për gjë, por nga fakti që në një kohë të rrëmujës së madhe, dy jetë kaq të ndryshme që kishin bërë aq […]
Continue Reading
NJË POEMË PËR MIQËSINË SUBLIME Letër e Lasgush Poradecit për Dhimitër Paskon – Mitrush Kutelin (Graz, 22 shkurt 1930) “Sot më zotëron shpirtin letra jote e dytë. Në atë letër ti më lajmëron, i dashur Dhimitraq, se ke në mënt të vish kësaj vere në Poradec: Pra zemra ime u shërua. Pas dhjetë vjetësh humbje, […]
Continue Reading
“Pos brengave të mundshme, një nga shkaqet më njohura të palumturisë, është zilia. Zilia, do të thosha, është njëra ndër pasionet më të përgjithshme dhe më të thella të njeriut. Ajo mund të hetohet lehtë te fëmijët para se të mbushin një vit dhe çdo pedagog kësaj duhet t’i kushtojë kujdesin më të hollë. Në […]
Continue Reading
Qeh erdhën krushqit për me më marrë. Kur vdes kush e përcjellin me karroca deri ke Vorri i Bamit, por edhe kur martohet ndokush e përcjellin me karroca deri në shtëpin e dhandrit. Mos asht martesa sinonim i vdekjes? Për mu edhe për shumë të tjera asht ma e hidhët se vdekja, pse martohemi me […]
Continue Reading
– Asnjë nga bijat nuk do të vijë! – tha Rastinjaku. – Do t’u shkruaj nga një pusullë të dyjave. – Asnjëra! – u përgjigj plaku, duke u ulur shesh. Kanë punë, flenë, nuk do të vijnë. E dija unë. Duhet të vdesësh, që të kuptosh se ç’janë fëmija… Ah, miku im, mos u martoni, […]
Continue Reading
