ÇAST LUMTURIE … Pra, bir, mos qaj: ky është ligji e qënies Të vijë rrotull dhe të kthehet rishtaz Përbrenda gjirit t’amës s’amëshuar Të mosqënies. Ku janë ata që patën qënë? Shkuan Atje ku qenë – lanë prapa tyre Një tingull n’erë, shuar dalngadalë, Si çdo qënie. Nga shtati i tyre ngjizet rishmë jeta Që […]
Continue Reading
Dielli ra në mendime dhe vendosi të shndrisë edhe më shumë. Era, që kënaqej nga ky kuvendim, fryu edhe më shumë, që rrezet e diellit mos e arrinin djaloshin. “Për këtë është Alkimia,” shtoi ai. “Që secili nga ne të kërkojë thesarin dhe ta gjejë, e më pas të dëshirojë të bëhet edhe vetë më […]
Continue Reading
Poezia e Vinçens Prenushi “Grueja shqyptare” Ka ra rrezja nder bajama! T’ bin e vet kshtu e pvetë e ama: – C’ke, moj bi, qi kjan e fshan? Kjan e fshan, e vetllat vran? – – Kjava shum, mori lum nana, Tuj qindisë e m’ ra gjylpana; M’ ra gjylpana nen balkue, E jam ulë […]
Continue Reading
Shkrimtari i njohur Franc Kafka lindi në Pragë në vitin 1883. Nënshtetas austro-hungarez, me prejardhje hebraike; po kaq e ndërlikuar ishte edhe krijimtaria e tij. Tregime të shkurtra, romane që kurrë nuk i përfundoi. 90 për qind të krijimtarisë së vet e dogji, ndërsa pjesën tjetër e la me testament që të digjej. Kafka tërhoqi […]
Continue Reading
“…Po, që prej së mërkurës të dua në një mënyrë tjetër; më duket sikur jemi më të lidhur, më të afërt, sikur më pak gjëra nga bota e jashtme mund të ndikojnë në lidhjen tonë; që, edhe sikur të mos piqemi për një kohë të gjatë, kjo s’do të thotë gjë dhe së fundmi (a […]
Continue Reading
Ku kemi lerë Në ç’vend kemi lerë? Ku na bëjnë nderë? –Në Shqipëri. Po njeriu vetë, cilë do në jetë? –Do vend’ e tij. Ku i duket balta m’ë e ëmbël se mjalta? –Në vend të tij. Ku munt të gëzojë dhe me nder të rrojë? –Në Shqipëri. Përse të punojë dhe të lakëmojë? –Për […]
Continue Reading
Vilson Blloshmi lindi më 18 mars të vitit 1948 në Bërzeshtë te Librazhdit. Ai ishte vetem nje poet gje qe i kushtoi edhe jeten. Vilson Blloshmi bashke me Genc Leken u pushkatuan mesnatën e 17 korrikut të vitit 1977, për të vetmin “faj”, se kishin lindur poetë. Jeta e tyre u fik nga plumbat e […]
Continue Reading
Poezi nga: Thomas Moore Përktheu: Servet Bytyçi Kjo trëndafile e fundit e lulëzuar nga vera vetëm paska mbetur se shoqet e bukura që i kishte janë vyshkur, janë tharë e tretur . II Nuk ka më motër as shoqe As gonxhe pranë ti rrijë të kuqes t’ja shtojë ngjyrën o psherëtimës t’i psherëtijë III S’do […]
Continue Reading
Kam shumë shpresë Te Perëndija. Që të mos jesë Kshu Shqipëria, Po të ndritohet Të lulëzohet. Pa vjen një ditë Që të na sjellë Të madhe dritë P’ajo të pjellë: Qytetërinë, Fatbardhësinë. Vëllazërija Edhe bashkimi E njerëzija Është shpëtimi, Lum kush t’arrijnë! Pa do të vijnë. Që Shqipërija Do të ndritohet Dhe ligësija Do të […]
Continue Reading
Sikur t’mund ta ruash mendjen nga dergja edhe at-here Kur krejt bota e çmendur fajin kopil ta lë mbas dere; Sikur t’mund t’i besosh vetes se ende ke burrni e nder Kur krejt bota e flliqur hedh mbi ty rrena, bajga dhe vrer; Sikur t’mund ta mundësh pritjen duke u mbajtur te shpresa, A kur […]
Continue Reading
