Kategori: Kritikë Letrare

“Guximi qëndron në gjysmë të rrugës ndërmjet burracakërisë dhe nxitimit, njëra prej të cilave është një mungesë, tjetri një tejkalim i guximit.” “Mos i flisni për lumturinë tuaj dikujt që ka më pak fat se ju.” “Fati i prin atij që e ndjek, e tërheq atë që i reziston.” “Unë nuk kanë nevojë për një […]

“Kur njeriu flet shumë, e thotë edhe atë që nuk është dashur ta thoshte.” – Cofucious “Ata që din të flasin, flasin shkurt.” – Fyodor Dostoyevsky “Pusho së foluri atëherë kur sheh se ke filluar nxehesh vetë, ose ai me të cilin je duke biseduar. Fjala e pathënë është flori.” – Leo Tolstoy “Askush nuk […]

“Dhe kështu ajo nis t’i rrëfejë. Roshi jetonte me prindërit, dy motrat dhe vëllanë e vogël, në një fshat në një të tretën e rrugës nga Kabuli për në Bagram. Një të premte, muajin e shkuar, xhaxhai i saj, vëlla i madh i të atit, kishte shkuar për vizitë. Për gati një vit i ati […]

“E dashura ime, mora prej teje një letër që më ka lumturuar. Në të thuhet çdo gjë që një njeri mund t’i thotë një tjetri e sidomos thuhen ato që vetëm ti mund të m’i thuash. Secili nga ne është bërë tashmë aq shumë fat i tjetrit saqë fjalët mund të shkojnë këtu fare pak. E prapësëprapë çdo herë çuditem pa masë dhe jo për gjë, por nga fakti që në një kohë të rrëmujës së madhe, dy jetë kaq të ndryshme që kishin bërë aq […]

“Pos brengave të mundshme, një nga shkaqet më njohura të palumturisë, është zilia. Zilia, do të thosha, është njëra ndër pasionet më të përgjithshme dhe më të thella të njeriut. Ajo mund të hetohet lehtë te fëmijët para se të mbushin një vit dhe çdo pedagog kësaj duhet t’i kushtojë kujdesin më të hollë. Në […]

Qeh erdhën  krushqit për me më marrë. Kur vdes kush e përcjellin me karroca deri ke Vorri i Bamit, por edhe kur martohet ndokush e përcjellin me karroca deri në shtëpin e dhandrit. Mos asht martesa sinonim i vdekjes? Për mu edhe për shumë të tjera asht ma e hidhët se vdekja, pse martohemi me […]

– Asnjë nga bijat nuk do të vijë! – tha Rastinjaku. – Do t’u shkruaj nga një pusullë të dyjave. – Asnjëra! – u përgjigj plaku, duke u ulur shesh. Kanë punë, flenë, nuk do të vijnë. E dija unë. Duhet të vdesësh, që të kuptosh se ç’janë fëmija… Ah, miku im, mos u martoni, […]